Hoofdtekst
Der waren ers vijftig studenten en die gongen met mekaar uit. Ze hadden goeden lol en kwamme in een herberg waar ze braaf wat verteerden.
Toe ze weg zoue gaan, woue ze betalen, maar ien ervan draaide zijn hoed in de rondte en de kastelein zei: "'t Is al verrekend."
Dat was fideel, maar ze vonden het toch raar. Bij de tweede herberg weer zoo.
Hij draaide zijn hoed en de kastelein zei weer: "'t Is verrekend."
Toen het bij de derde weer zoo was, woue ze zijn hoedje koopen.
"Dat ken maats," zeidie, "voor ƒ1400."
Nou, ze woue voor ƒ1200, maar op lest gonge ze er toch op in en betaalden ƒ1400.
Toe zoue ze de volgende dag ers goeje lol maken. Ze gonge na den herberg, aten en dronken en lieten zich alles goed smaken.
"Hoeveel geld?" zeide ze tot de kastelein.
"Laat ers kijken," zeidie, "vijftig personen: dat is ƒ100."
Dat viel bitter tegen. Of ze al met het hoedje draaiden, het gaf niks: ze mosten opdokken.
Wat was nou het geval? De eerste student had ze bij 't lijf gehad. Hij was vooraf in die herbergen geweest en had vooruit betaald, om zoodoende goed geld voor zijn hoedje te krijgen.
(Uitdam)
Toe ze weg zoue gaan, woue ze betalen, maar ien ervan draaide zijn hoed in de rondte en de kastelein zei: "'t Is al verrekend."
Dat was fideel, maar ze vonden het toch raar. Bij de tweede herberg weer zoo.
Hij draaide zijn hoed en de kastelein zei weer: "'t Is verrekend."
Toen het bij de derde weer zoo was, woue ze zijn hoedje koopen.
"Dat ken maats," zeidie, "voor ƒ1400."
Nou, ze woue voor ƒ1200, maar op lest gonge ze er toch op in en betaalden ƒ1400.
Toe zoue ze de volgende dag ers goeje lol maken. Ze gonge na den herberg, aten en dronken en lieten zich alles goed smaken.
"Hoeveel geld?" zeide ze tot de kastelein.
"Laat ers kijken," zeidie, "vijftig personen: dat is ƒ100."
Dat viel bitter tegen. Of ze al met het hoedje draaiden, het gaf niks: ze mosten opdokken.
Wat was nou het geval? De eerste student had ze bij 't lijf gehad. Hij was vooraf in die herbergen geweest en had vooruit betaald, om zoodoende goed geld voor zijn hoedje te krijgen.
(Uitdam)
Onderwerp
AT 1539 - Cleverness and Gullibility   
ATU 1539 - Cleverness and Gullibility.   
Beschrijving
Eén student uit een groep neemt op zich de verteringen in een herberg te betalen. Hij draait zijn hoed in de rondte, waarop de kastelein aangeeft dat er is betaald. Na de derde keer kopen de anderen zijn hoed, maar moeten de volgende dag gewoon betalen. Ze zijn in de maling genomen, want de verkoper heeft de kasteleins vooruit betaald.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 april 1903
Informant uit Uitdam (90 jaar oud)
Cleverness and Gullibility
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
