Hoofdtekst
Begin jaren negentig hoorde ik van mijn schoonmoeder, Corrie Kooij-Penne, het volgende verhaal.
In Maassluis krijgt een stel asielzoekers een kapitaal pand toegewezen om in te wonen. Bovendien wordt voor deze buitenlanders een som geld vrijgemaakt om de benodigde huisraad en apparatuur aan te schaffen. Zo krijgt de firma Volta van de gemeente de opdracht om een grote koelkast te komen installeren in het huis van de asielzoekers.
Korte tijd later wordt de firma Volta door de asielzoekers opgebeld met de mededeling dat de koelkast kapot is en gerepareerd moet worden. Een reparateur verschijnt en ziet in de keuken een oud lijk van een koelkast staan. De reparateur weigert de koelkast te repareren: dit exemplaar is niet bij Volta gekocht. Het blijkt dat de buitenlanders de nieuwe koelkast voor veel geld hebben verkocht en vervolgens op de rommelmarkt goedkoop een tweedehands exemplaar op de kop hebben getikt.
De vooringenomen boodschap van dit verhaal mag duidelijk zijn: veel asielzoekers komen naar ons land om oneigenlijke, want economische redenen. Zij worden (ten koste van de eerlijke Nederlandse belastingbetaler) door de overheid in de watten gelegd en profiteren daar bovenmatig van. Deze buitenlanders hebben de neiging tot frauderen. In hun parasitaire gedrag hebben zij ook nog eens de brutaliteit om meer te eisen dan hen al ruimschoots wordt toebedeeld. Of het verhaal nu waargebeurd is of niet, het bevat in elk geval een samenballing van grieven die een deel van de gewone Nederlanders tegen buitenlanders en asielzoekers koestert.
In Maassluis krijgt een stel asielzoekers een kapitaal pand toegewezen om in te wonen. Bovendien wordt voor deze buitenlanders een som geld vrijgemaakt om de benodigde huisraad en apparatuur aan te schaffen. Zo krijgt de firma Volta van de gemeente de opdracht om een grote koelkast te komen installeren in het huis van de asielzoekers.
Korte tijd later wordt de firma Volta door de asielzoekers opgebeld met de mededeling dat de koelkast kapot is en gerepareerd moet worden. Een reparateur verschijnt en ziet in de keuken een oud lijk van een koelkast staan. De reparateur weigert de koelkast te repareren: dit exemplaar is niet bij Volta gekocht. Het blijkt dat de buitenlanders de nieuwe koelkast voor veel geld hebben verkocht en vervolgens op de rommelmarkt goedkoop een tweedehands exemplaar op de kop hebben getikt.
De vooringenomen boodschap van dit verhaal mag duidelijk zijn: veel asielzoekers komen naar ons land om oneigenlijke, want economische redenen. Zij worden (ten koste van de eerlijke Nederlandse belastingbetaler) door de overheid in de watten gelegd en profiteren daar bovenmatig van. Deze buitenlanders hebben de neiging tot frauderen. In hun parasitaire gedrag hebben zij ook nog eens de brutaliteit om meer te eisen dan hen al ruimschoots wordt toebedeeld. Of het verhaal nu waargebeurd is of niet, het bevat in elk geval een samenballing van grieven die een deel van de gewone Nederlanders tegen buitenlanders en asielzoekers koestert.
Beschrijving
Asielzoekers krijgen een pand en huisraad toegewezen. Er wordt een grote koelkast geplaatst, maar al spoedig wordt gebeld naar de leverancier dat de koelkast kapot is. De reparateur constateert dat er nu een oude koelkast in de keuken staat. De asielzoekers hebben de nieuwe koelkast voor veel geld verkocht, op de rommelmarkt een oude koelkast gekocht en de winst in hun zak gestoken.
Bron
n.v.t.
Commentaar
na 1990
Naam Overig in Tekst
Corrie Kooij-Penne   
firma Volta   
Nederlands   
Nederlander   
Naam Locatie in Tekst
Maassluis   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
