Hoofdtekst
Er waren ers drie studenten en die besloten een boer beet te nemen. Ze verkleedden zich als veekoopers en gongen na de markt. Toe kwam er een boer an met drie kalven.
"Wat vraag je voor die drie ezels?" zei de eerste student.
"'t Bennen geen ezels," zeide de boer, "'t benne koeien."
Een poos later kwam ie voorbij de tweede student, en die vroeg weer: "Wat vraag je voor die ezels?"
"Het benne geen ezels," zei die weer.
Maar toen hij bij de derde kwam, en die weer vroeg wat hij voor de ezels hebben most, docht ie: ik ben zeker in de war, dat hij verkocht ze voor ezelsprijs. Ik zel maar zeggen dat ie ƒ90 kreeg in plaats van ƒ600.
Toe ie thuis kwam zeidie: "Vrouw, we hebben allemaal ezels in 't land."
Die begreep er niks van, maar toe ie alles verteld had, zei ze: "Jij bent de grootste ezel, maar we zelle ze wel krijgen."
Nou hiele ze ook bijen, dat hij met een pot honing na de markt, die de studente vast zoue koopen voor derlui vak. Hij vulde evenwel de pot met stront en deed er een laaggie honing op. En ja, het lukte.
De studente kochte de pot voor net zoo veel geld as hij voor zijn koeien had moeten hebben. Maar toe ie weg was, en ze ers gongen snoepen uit de pot, merkte ze dat ze belazerd waren. Zullie naar zijn huis.
Zijn vrouw zag heurlui ankome, dat die zei: "Man, hou je dood."
Dat hij gong op de grond liggen. Die studente bekeken hem, maar hij was dood, tenminste: zij zagge geen levensgeest meer in hem.
"Nou," zeit er een, "dan moet hij toch nog wat honing hebbe."
Dat die strijkt zijn broek af en gaat boven zijn gezicht zitten.
Toe dacht de boer: nou is het mooi genog. En bijt de student in zijn kont.
Die springt op en roept: "De dooden zijn weer levend geworden."
En hij an de haal en de andere hem achterna.
(J. Lof)
"Wat vraag je voor die drie ezels?" zei de eerste student.
"'t Bennen geen ezels," zeide de boer, "'t benne koeien."
Een poos later kwam ie voorbij de tweede student, en die vroeg weer: "Wat vraag je voor die ezels?"
"Het benne geen ezels," zei die weer.
Maar toen hij bij de derde kwam, en die weer vroeg wat hij voor de ezels hebben most, docht ie: ik ben zeker in de war, dat hij verkocht ze voor ezelsprijs. Ik zel maar zeggen dat ie ƒ90 kreeg in plaats van ƒ600.
Toe ie thuis kwam zeidie: "Vrouw, we hebben allemaal ezels in 't land."
Die begreep er niks van, maar toe ie alles verteld had, zei ze: "Jij bent de grootste ezel, maar we zelle ze wel krijgen."
Nou hiele ze ook bijen, dat hij met een pot honing na de markt, die de studente vast zoue koopen voor derlui vak. Hij vulde evenwel de pot met stront en deed er een laaggie honing op. En ja, het lukte.
De studente kochte de pot voor net zoo veel geld as hij voor zijn koeien had moeten hebben. Maar toe ie weg was, en ze ers gongen snoepen uit de pot, merkte ze dat ze belazerd waren. Zullie naar zijn huis.
Zijn vrouw zag heurlui ankome, dat die zei: "Man, hou je dood."
Dat hij gong op de grond liggen. Die studente bekeken hem, maar hij was dood, tenminste: zij zagge geen levensgeest meer in hem.
"Nou," zeit er een, "dan moet hij toch nog wat honing hebbe."
Dat die strijkt zijn broek af en gaat boven zijn gezicht zitten.
Toe dacht de boer: nou is het mooi genog. En bijt de student in zijn kont.
Die springt op en roept: "De dooden zijn weer levend geworden."
En hij an de haal en de andere hem achterna.
(J. Lof)
Onderwerp
AT 1539 - Cleverness and Gullibility
AT 1539 - Cleverness and Gullibility 
ATU 1539 - Cleverness and Gullibility.
ATU 1539 - Cleverness and Gullibility.
Beschrijving
Drie studenten laten een boer geloven dat hij drie ezels verkoopt in plaats van kalveren, en dat betekent een lagere prijs. Op hun beurt worden de studenten beetgenomen door de boer die potten met stront en een beetje honing vult die zij kopen voor de prijs die hij had moeten krijgen voor de kalveren. Zij gaan verhaal halen, maar de boer houdt zich voor dood. Eén van de studenten trekt zijn broek uit, gaat op het gezicht van de boer zitten om te poepen, waarop de boer hem in zijn achterwerk bijt, en de studenten vluchten.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Motief
K911.1 - Sham death to wound enemies.
K911.1 - Sham death to wound enemies.
Commentaar
26 juni 1911
Zie ook CBAK0236 en CBAK0357.
Cleverness and Gullibility
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21