Hoofdtekst
DE OS DIE BURGEMEESTER WERD
Er was eens een boer die heel veel geld had, maar helaas maar weinig verstand, want hij was ongelooflijk dom.
Hij had geen kinderen, maar wel een vrouw, een os en een ezel.
Die boer dan had al zo vaak over de hogeschool gehoord, waar je zo veel leren kunt en hij werd hoe langer hoe nieuwsgieriger hoe het daar toe ging.
Daar praatte hij er eens over met een grappenmaker en die zei: "Wat ze je ervan verteld hebben, is nog niets vergeleken met wat ze daar kunnen. Wil je wel geloven dat ze er van stomme beesten knappe mensen maken?"
"Wat je zegt," zei de boer, "dat wil ik ook eens proberen. Mijn os is zo snugger dat als ik tegen de ezel zeg: `hort! hort!' dan is hij al onderweg."
De boer ging daarom met zijn os naar Leiden. Daar belde hij aan de hogeschool en een student deed open en vroeg wat hij kwam doen.
"Ik moet de professor spreken," zei onze boer, "want mijn os moet naar de hogeschool."
"Zo," zei de student, "ga dan maar met mij mee" en hij bracht de boer natuurlijk niet naar een professor, maar naar een van zijn vrienden.
Toen de boer het doel van zijn bezoek had uitgelegd, zei de tweede student: "Dat komt voor mekaar; laat je os maar hier."
Toen spraken ze over het studiegeld en de boer moest om te beginnen maar vast driehonderd gulden betalen. Hij vond het wel duur, maar hij dokte toch en liet zijn osje in Leiden achter.
Een maand later dacht de boer: "Nou wil ik toch eens kijken hoe het met mijn student gaat" en hij ging weer naar Leiden.
Zijn os was jammer genoeg niet thuis, die was naar college, maar het was toch goed dat hij kwam, want er was weer geld nodig. De boer betaalde en ging weer terug naar zijn dorp.
Telkens als hij kwam, kreeg hij hetzelfde verhaal te horen en hij moest weer betalen, maar de os — zo werd hem gezegd — leerde uitstekend.
Dat duurde zo anderhalf jaar en het begon de boer te vervelen om telkens te betalen en zijn beestje nooit te zien. Hij werd ontstemd en zei dat hij zijn os terug moest hebben.
"Heeft hij je dan niet geschreven?" vroeg de student, "hij moet examen doen en daar slaagt hij wel voor, maar dat kost geld."
"Nou," zei de boer, "dan zal ik deze keer nog honderd gulden geven, maar dat is dan voor het allerlaatst."
Toen hij daarna weer niets hoorde, ging hij op een goede dag wederom naar Leiden met het vaste voornemen om zijn os terug te halen.
Toen hij bij de student kwam, zei die: "Daar begrijp ik nou helemaal niets van. Heeft hij je dan weer niets geschreven? Hij is met glans door zijn examen gekomen en heeft al een mooie betrekking. Hij is burgemeester van Amsterdam geworden."
"Dat is niet aardig van hem," zei de boer, "dat hij mij niets daarover geschreven heeft, maar ik zal hem wel krijgen."
Hij ging dus naar Amsterdam. Toevallig was daar een zekere mijnheer Os burgemeester, maar dat wist de student natuurlijk.
De boer belde aan en vroeg aan de knecht of mijnheer de burgemeester thuis was.
"Jawel," zei de knecht, "wat is er van je verlangen?"
Toen vertelde de boer dat hij de baas was van Os en dat hij van plan was om de burgemeester mee naar zijn boerderij te nemen. De knecht begreep er natuurlijk niets van en dacht dat hij met een gek te doen had. Maar de boer hield vol en ze begonnen over en weer te schelden. Toen kwam de burgemeester toevallig langs en zei tegen de knecht dat hij zijn fatsoen moest houden. De boer mocht binnenkomen en vertellen wat er gaande was. Hij deed toen het hele verhaal van de os en de hogeschool, maar toen hij op het laatst zei: "Nou zal ik je het halster maar omdoen, dan kan de vrouw je ook eens zien," werd het de burgemeester al te kras en onze boer werd door de knechts de deur uitgewerkt.
Ongetroost ging hij naar zijn boerderij, maar toen hij thuiskwam, zei hij tegen zijn vrouw: "Nou, 't is waar dat ze daar in Leiden knap zijn, want ze hebben van onze os een voornaam heer gemaakt. Plezier beleef je daar echter niet van, want
Als niet komt tot iet,
is het allemansverdriet."
(Noord-Holland)
Er was eens een boer die heel veel geld had, maar helaas maar weinig verstand, want hij was ongelooflijk dom.
Hij had geen kinderen, maar wel een vrouw, een os en een ezel.
Die boer dan had al zo vaak over de hogeschool gehoord, waar je zo veel leren kunt en hij werd hoe langer hoe nieuwsgieriger hoe het daar toe ging.
Daar praatte hij er eens over met een grappenmaker en die zei: "Wat ze je ervan verteld hebben, is nog niets vergeleken met wat ze daar kunnen. Wil je wel geloven dat ze er van stomme beesten knappe mensen maken?"
"Wat je zegt," zei de boer, "dat wil ik ook eens proberen. Mijn os is zo snugger dat als ik tegen de ezel zeg: `hort! hort!' dan is hij al onderweg."
De boer ging daarom met zijn os naar Leiden. Daar belde hij aan de hogeschool en een student deed open en vroeg wat hij kwam doen.
"Ik moet de professor spreken," zei onze boer, "want mijn os moet naar de hogeschool."
"Zo," zei de student, "ga dan maar met mij mee" en hij bracht de boer natuurlijk niet naar een professor, maar naar een van zijn vrienden.
Toen de boer het doel van zijn bezoek had uitgelegd, zei de tweede student: "Dat komt voor mekaar; laat je os maar hier."
Toen spraken ze over het studiegeld en de boer moest om te beginnen maar vast driehonderd gulden betalen. Hij vond het wel duur, maar hij dokte toch en liet zijn osje in Leiden achter.
Een maand later dacht de boer: "Nou wil ik toch eens kijken hoe het met mijn student gaat" en hij ging weer naar Leiden.
Zijn os was jammer genoeg niet thuis, die was naar college, maar het was toch goed dat hij kwam, want er was weer geld nodig. De boer betaalde en ging weer terug naar zijn dorp.
Telkens als hij kwam, kreeg hij hetzelfde verhaal te horen en hij moest weer betalen, maar de os — zo werd hem gezegd — leerde uitstekend.
Dat duurde zo anderhalf jaar en het begon de boer te vervelen om telkens te betalen en zijn beestje nooit te zien. Hij werd ontstemd en zei dat hij zijn os terug moest hebben.
"Heeft hij je dan niet geschreven?" vroeg de student, "hij moet examen doen en daar slaagt hij wel voor, maar dat kost geld."
"Nou," zei de boer, "dan zal ik deze keer nog honderd gulden geven, maar dat is dan voor het allerlaatst."
Toen hij daarna weer niets hoorde, ging hij op een goede dag wederom naar Leiden met het vaste voornemen om zijn os terug te halen.
Toen hij bij de student kwam, zei die: "Daar begrijp ik nou helemaal niets van. Heeft hij je dan weer niets geschreven? Hij is met glans door zijn examen gekomen en heeft al een mooie betrekking. Hij is burgemeester van Amsterdam geworden."
"Dat is niet aardig van hem," zei de boer, "dat hij mij niets daarover geschreven heeft, maar ik zal hem wel krijgen."
Hij ging dus naar Amsterdam. Toevallig was daar een zekere mijnheer Os burgemeester, maar dat wist de student natuurlijk.
De boer belde aan en vroeg aan de knecht of mijnheer de burgemeester thuis was.
"Jawel," zei de knecht, "wat is er van je verlangen?"
Toen vertelde de boer dat hij de baas was van Os en dat hij van plan was om de burgemeester mee naar zijn boerderij te nemen. De knecht begreep er natuurlijk niets van en dacht dat hij met een gek te doen had. Maar de boer hield vol en ze begonnen over en weer te schelden. Toen kwam de burgemeester toevallig langs en zei tegen de knecht dat hij zijn fatsoen moest houden. De boer mocht binnenkomen en vertellen wat er gaande was. Hij deed toen het hele verhaal van de os en de hogeschool, maar toen hij op het laatst zei: "Nou zal ik je het halster maar omdoen, dan kan de vrouw je ook eens zien," werd het de burgemeester al te kras en onze boer werd door de knechts de deur uitgewerkt.
Ongetroost ging hij naar zijn boerderij, maar toen hij thuiskwam, zei hij tegen zijn vrouw: "Nou, 't is waar dat ze daar in Leiden knap zijn, want ze hebben van onze os een voornaam heer gemaakt. Plezier beleef je daar echter niet van, want
Als niet komt tot iet,
is het allemansverdriet."
(Noord-Holland)
Onderwerp
AT 1675 - The Ox (Ass) as Mayor
AT 1675 - The Ox (Ass) as Mayor 
ATU 1675 - The Ox (Ass) as Mayor.
ATU 1675 - The Ox (Ass) as Mayor.
Beschrijving
Een boer is dom. Hij heeft van een grappenmaker gehoord dat ze op de hogeschool van domme beesten knappe mensen maken. De boer besluit er zijn domme os heen te brengen. Een student brengt de os zogenaamd naar de professor, maar in werkelijkheid naar een mede-student. Ze vragen van de boer veel geld opdat de os naar college kan gaan en examens kan afleggen. De boer komt steeds terug en dan moet hij weer geld afgeven. Dan verklaren de studenten dat de os is afgestudeerd en burgemeester in Amsterdam is geworden. De burgemeester in Amsterdam heet ook daadwerkelijk Os. De boer gaat naar Amsterdam om zijn os te halen. De burgemeester laat hem binnen en is van mening met een gek van doen te hebben. De boer keert huiswaarts zonder os.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Volkssprookjes uit Nederland en Vlaanderen. Den Haag 1978, p.191-192
Motief
J1882.2 - The ass as mayor.
J1882.2 - The ass as mayor.
Commentaar
The Ox (Ass) as Mayor
Naam Locatie in Tekst
Leiden
Leiden
Amsterdam
Amsterdam
Os.
Os.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20