Hoofdtekst
ONZE LIEVE HEER HEEFT ALTIJD GELIJK
Lang, lang geleden was Onze Lieve Heer eens aan het wandelen met Sint Pieter en ze kwamen langs een akker.
"Vrouw," zei Sint Pieter beleefd, "is de oogst goed geweest?"
"Ja mijnheer," antwoordde de vrouw, "en het zal ons goed te pas komen voor onze Flip, onze enige zoon. Wij zijn van plan hem goed te laten leren en hem daarna voor advocaat te laten studeren, want met werken op het land is toch niets te verdienen."
"Die vrouw heeft groot gelijk," zei Sint Pieter en ze wandelden verder. Opeens kwam er een zwaar onweer opzetten, het woei verschrikkelijk, het donderde en bliksemde en hagelde en Sint Pieter, die nog eens omkeek, zag dat de hele oogst van die vrouw vernield was.
"Wel Lieve Heer," zei Sint Pieter, "wat hebt u nu gedaan? De oogst van die brave vrouw daarginds is helemaal mislukt."
"Mijn hemelse Vader," antwoordde Onze Lieve Heer, "is rechtvaardig. Hij doet alles met inzicht."Ze gingen verder en ze moesten over een breed water. De veerman echter was er niet en ze moesten een lange tijd wachten. Eindelijk kwam hij toch en Sint Pieter vroeg of hij hen wilde overzetten.
"Wij zijn arme mensen," zei hij, "maar wij zullen voor u bidden," en de veerman zette hen voor niets over.Maar Onze Lieve Heer, die zijn gereedschap bij zich had, boorde een gaatje in de kiel van het schip. Aan de overkant sprongen ze eruit en de veerman roeide terug. Er kwam echter veel water in het bootje, en het bootje zonk en de veerman verdronk. Sint Pieter, die alles gezien had, werd kwaad.
"Maar Lieve Heer nog aan toe," zei hij, "die man was zo goed en vriendelijk dat hij ons voor niets overzette en u doorboort zijn schuitje en laat hem verdrinken."
"Bedaar Pieter," zei Onze Lieve Heer, "mijn hemelse Vader is rechtvaardig. Hij doet alles met inzicht."
Toen ze een tijd gelopen hadden, kwamen ze in een bos. Het begon al te schemeren en ze wisten niet waar ze die nacht moesten slapen. Toen zagen ze tussen de bomen een hutje. Daar gingen ze op af en vonden er een heilige kluizenaar, die in gebed verzonken was. De kluizenaar stond op, gaf zijn gasten te eten en te drinken, maakte voor hen een bed op van mos en bladeren, die hij in het bos bijeen had geraapt, wenste hen goedenacht en ging slapen.
Onze Lieve Heer en Sint Pieter sliepen goed. De volgende morgen stond de kluizenaar het eerst op, om het eten klaar te maken, wekte daarop zijn gasten en bediende hen aan tafel.
"Vriend," zei Sint Pieter onder het eten, "wat hebt u daar een mooi potje op de bank staan."
"Ja," zei de kluizenaar, "en dat is als het ware een stuk van mijn leven, zo ben ik eraan gehecht. Het is het enige wat ik van mijn familie heb meegebracht en daarenboven is het oud en van prachtig porselein."
De kluizenaar wenste hen een goede reis en terwijl ze aan het pakken waren, ging hij het bos in om te bidden. Onze Lieve Heer nam ook stilletjes het mooie potje van de kluizenaar mee.
Toen ze een tijd gelopen hadden, klaagde Sint Pieter dat hij dorst had en Onze Lieve Heer gaf hem te drinken uit het potje van de kluizenaar. Sint Pieter werd bleek van schrik.
"Maar Lieve Heer," zei hij, "hoe kon u zoiets doen? Die kluizenaar heeft ons zo goed onthaald en ons gastvrij ontvangen en u neemt dan nog het enige weg waar hij waarde aan hecht!"
"Wees maar gerust, Pieter," zei Onze Lieve Heer. "Mijn hemelse Vader is rechtvaardig. Hij doet alles met inzicht."
Toen ze weer op de steenweg waren, zagen ze daar een dronkelap liggen, die huilde en vloekte.
"Wat scheelt eraan, man," zei Sint Pieter.
"Ik zal het u vertellen, heren," zei de man. "Het gaat niet goed met mijn huishouden. Ik kan mijn brood niet meer verdienen voor mijn kinderen. Er zijn er te veel en mijn vrouw heeft zich kwaad gemaakt en ik ben gaan drinken van verdriet. Ik zie geen uitkomst meer."
"Ik wel, vriend," zei Onze Lieve Heer, en hij gaf hem het mooie potje van de kluizenaar.
"Verkoop dat potje; je zult er veel geld voor krijgen, werk ijverig, leef in vrede met je vrouw en alles zal terechtkomen."
Terwijl ze verder liepen, zei Sint Pieter: "Heer, is dat nu niet verkeerd. Allen, die ons geholpen hebben, heeft u goed met kwaad vergolden, en deze dronkelap, die niet veel waard is, geeft u een kostbaar geschenk." "Luister Pieter," zei Onze Lieve Heer. "Onze hemelse Vader is rechtvaardig en hij doet alles met inzicht. Hij heeft de oogst van die vrouw bedorven, omdat haar zoon anders als advocaat door en door slecht zou worden. Nu zal hij boer worden en ze zullen samen werken en eenvoudig, maar goed blijven. Die veerman heeft altijd slecht geleefd. Nu was hij juist gaan biechten en hij is dus goed gestorven. Die kluizenaar was te veel aan zijn potje gehecht. Dat zou hem op den duur opgebroken zijn. Nu zal hij wat meer voor God leven en wat minder voor zijn potje. En de dronkelap zal voortaan werken en in vrede leven."
Toen begreep Sint Pieter het en hij lachte, omdat Onze Lieve Heer altijd gelijk heeft.
(Oost-Vlaanderen)
Lang, lang geleden was Onze Lieve Heer eens aan het wandelen met Sint Pieter en ze kwamen langs een akker.
"Vrouw," zei Sint Pieter beleefd, "is de oogst goed geweest?"
"Ja mijnheer," antwoordde de vrouw, "en het zal ons goed te pas komen voor onze Flip, onze enige zoon. Wij zijn van plan hem goed te laten leren en hem daarna voor advocaat te laten studeren, want met werken op het land is toch niets te verdienen."
"Die vrouw heeft groot gelijk," zei Sint Pieter en ze wandelden verder. Opeens kwam er een zwaar onweer opzetten, het woei verschrikkelijk, het donderde en bliksemde en hagelde en Sint Pieter, die nog eens omkeek, zag dat de hele oogst van die vrouw vernield was.
"Wel Lieve Heer," zei Sint Pieter, "wat hebt u nu gedaan? De oogst van die brave vrouw daarginds is helemaal mislukt."
"Mijn hemelse Vader," antwoordde Onze Lieve Heer, "is rechtvaardig. Hij doet alles met inzicht."Ze gingen verder en ze moesten over een breed water. De veerman echter was er niet en ze moesten een lange tijd wachten. Eindelijk kwam hij toch en Sint Pieter vroeg of hij hen wilde overzetten.
"Wij zijn arme mensen," zei hij, "maar wij zullen voor u bidden," en de veerman zette hen voor niets over.Maar Onze Lieve Heer, die zijn gereedschap bij zich had, boorde een gaatje in de kiel van het schip. Aan de overkant sprongen ze eruit en de veerman roeide terug. Er kwam echter veel water in het bootje, en het bootje zonk en de veerman verdronk. Sint Pieter, die alles gezien had, werd kwaad.
"Maar Lieve Heer nog aan toe," zei hij, "die man was zo goed en vriendelijk dat hij ons voor niets overzette en u doorboort zijn schuitje en laat hem verdrinken."
"Bedaar Pieter," zei Onze Lieve Heer, "mijn hemelse Vader is rechtvaardig. Hij doet alles met inzicht."
Toen ze een tijd gelopen hadden, kwamen ze in een bos. Het begon al te schemeren en ze wisten niet waar ze die nacht moesten slapen. Toen zagen ze tussen de bomen een hutje. Daar gingen ze op af en vonden er een heilige kluizenaar, die in gebed verzonken was. De kluizenaar stond op, gaf zijn gasten te eten en te drinken, maakte voor hen een bed op van mos en bladeren, die hij in het bos bijeen had geraapt, wenste hen goedenacht en ging slapen.
Onze Lieve Heer en Sint Pieter sliepen goed. De volgende morgen stond de kluizenaar het eerst op, om het eten klaar te maken, wekte daarop zijn gasten en bediende hen aan tafel.
"Vriend," zei Sint Pieter onder het eten, "wat hebt u daar een mooi potje op de bank staan."
"Ja," zei de kluizenaar, "en dat is als het ware een stuk van mijn leven, zo ben ik eraan gehecht. Het is het enige wat ik van mijn familie heb meegebracht en daarenboven is het oud en van prachtig porselein."
De kluizenaar wenste hen een goede reis en terwijl ze aan het pakken waren, ging hij het bos in om te bidden. Onze Lieve Heer nam ook stilletjes het mooie potje van de kluizenaar mee.
Toen ze een tijd gelopen hadden, klaagde Sint Pieter dat hij dorst had en Onze Lieve Heer gaf hem te drinken uit het potje van de kluizenaar. Sint Pieter werd bleek van schrik.
"Maar Lieve Heer," zei hij, "hoe kon u zoiets doen? Die kluizenaar heeft ons zo goed onthaald en ons gastvrij ontvangen en u neemt dan nog het enige weg waar hij waarde aan hecht!"
"Wees maar gerust, Pieter," zei Onze Lieve Heer. "Mijn hemelse Vader is rechtvaardig. Hij doet alles met inzicht."
Toen ze weer op de steenweg waren, zagen ze daar een dronkelap liggen, die huilde en vloekte.
"Wat scheelt eraan, man," zei Sint Pieter.
"Ik zal het u vertellen, heren," zei de man. "Het gaat niet goed met mijn huishouden. Ik kan mijn brood niet meer verdienen voor mijn kinderen. Er zijn er te veel en mijn vrouw heeft zich kwaad gemaakt en ik ben gaan drinken van verdriet. Ik zie geen uitkomst meer."
"Ik wel, vriend," zei Onze Lieve Heer, en hij gaf hem het mooie potje van de kluizenaar.
"Verkoop dat potje; je zult er veel geld voor krijgen, werk ijverig, leef in vrede met je vrouw en alles zal terechtkomen."
Terwijl ze verder liepen, zei Sint Pieter: "Heer, is dat nu niet verkeerd. Allen, die ons geholpen hebben, heeft u goed met kwaad vergolden, en deze dronkelap, die niet veel waard is, geeft u een kostbaar geschenk." "Luister Pieter," zei Onze Lieve Heer. "Onze hemelse Vader is rechtvaardig en hij doet alles met inzicht. Hij heeft de oogst van die vrouw bedorven, omdat haar zoon anders als advocaat door en door slecht zou worden. Nu zal hij boer worden en ze zullen samen werken en eenvoudig, maar goed blijven. Die veerman heeft altijd slecht geleefd. Nu was hij juist gaan biechten en hij is dus goed gestorven. Die kluizenaar was te veel aan zijn potje gehecht. Dat zou hem op den duur opgebroken zijn. Nu zal hij wat meer voor God leven en wat minder voor zijn potje. En de dronkelap zal voortaan werken en in vrede leven."
Toen begreep Sint Pieter het en hij lachte, omdat Onze Lieve Heer altijd gelijk heeft.
(Oost-Vlaanderen)
Onderwerp
AT 0759 - God's Justice Vindicated 
AT 0759 - God's Justice Vindicated 
ATU 0759 - Angel and Hermit
ATU 0759 - Angel and Hermit
Beschrijving
Onze Lieve Heer en Sint Pieter komen langs een akker. De boerin vertelt dat ze haar zoon zal laten studeren zodat hij advocaat kan worden en veel geld zal verdienen. Dan gaat het onweren en de oogst van de vrouw mislukt. Sint Pieter is ontdaan, maar Onze Lieve Heer verklaart dat de hemelse Vader rechtvaardig is. Dan steken ze een water over. Een veerman zet hen over. Onze Lieve Heer boort een gaatje in de boot en op de terugweg verdrinkt de veerman. Weer verklaart hij dat de Vader rechtvaardig is. Ze komen langs een kluizenaar. Onze Lieve Heer neemt het potje mee waar de man zeer aan gehecht is. Hij geeft het potje aan een dronkelap zodat die het kan verkopen en weer inkomsten heeft. Sint Pieter begrijpt er niets van. Onze Lieve Heer legt uit dat door de mislukte oogst de boerenzoon boer en goed wordt. Dat is beter dan dat hij advocaat en slecht zou zijn geworden. De veerman is gaan biechten en goed gestorven, nadat hij slecht heeft geleefd. De kluizenaar was te veel aan het potje gehecht. En de dronkelap is een kans gegeven een beter leven te leiden.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Volkssprookjes uit Nederland en Vlaanderen. Den Haag 1978, p.210-212
Motief
A102.16 - Justice of God.
A102.16 - Justice of God.
Commentaar
God's Justice Vindicated
Naam Overig in Tekst
Onze Lieve Heer [Jezus Christus]
Onze Lieve Heer [Jezus Christus]
Sint Pieter
Sint Pieter
Vader [God].
Vader [God].
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20