Zoek in de Collectie
- Postal_code: 9219 (verwijderen)
- Trefwoorden: mensen (verwijderen)
Zoekresultaten beperken
Itemtype
- Volksverhaal (7)
Trefwoorden
- mensen (7)
- omen (3)
- voorloop (3)
- voorteken (3)
- zien (3)
- huis (2)
- toverij (2)
- aardman (1)
- afbranden (1)
- angst (1)
- auto (1)
- avond (1)
- bang (1)
- beest (1)
- betoverd (1)
- bewoner (1)
- borst (1)
- brand (1)
- branden (1)
- dier (1)
- dood (1)
- dragen (1)
- echtpaar (1)
- fiets (1)
- geluid (1)
- grond (1)
- heidemanspijp (1)
- hekserij (1)
- horen (1)
- kabouter (1)
- lantaarn (1)
- lijkstoet (1)
- moord (1)
- naloop (1)
- oud (1)
- pijp (1)
- rogge (1)
- roken (1)
- spokerij (1)
- spook (1)
- sterven (1)
- timmeren (1)
- timmerlui (1)
- toveren (1)
- trek (1)
- vee (1)
- veilig (1)
- verhuizen (1)
- vermoorden (1)
- vinden (1)
Maker / Verteller
- Vries, Sikke de (4)
- Hoekstra, S. (2)
- Hooijenga - van der Wal, Akke (1)
Taal
Type bron
- mondeling (7)
Subgenre
- sage (7)
Decennium_group
- 1960 (5)
Verzamelaar
- A.A. Jaarsma (7)
Plaats
- De Tike (7)
Provincie(NL)/Gewest(BE)
- Friesland (7)
Naam Overig in Tekst
- Douwe Welling (1)
7 resultaten voor ""
- mensen
- 9219
- 9219
- Sommigen hadden vantevoren al gezien dat een bepaald huis zou afbranden.
- mensen
- 9219
- 9219
- Sommigen op de Tike zagen vantevoren lijkstoeten.
- mensen
- 9219
- 9219
- Timmerlui zagen wilde lantaarns. Later zijn er fietsen en auto's gekomen.
- mensen
- 9219
- 9219
- Mensen vinden wel eens heidemanspijpjes in de grond. Hier roken de kabouters uit. Als ze 's avonds bij elkaar komen, gaat zo'n pijpje rond. Elke kabouter neemt dan een paar trekjes.
- mensen
- 9219
- 9219
- Er waren mensen bij wie het vee niet veilig was. Zij maakten het vee ziek.
- mensen
- 9219
- 9219
- Mensen die wel eens last hadden van toverij, droegen altijd een zakje met rogge op hun borst.
- mensen
- 9219
- 9219
- Mensen woonden eens in een huis waar twee oude mensen vermoord waren. 's Nachts hoorden ze er altijd geluiden, de vermoorde mensen spookten er dan rond. Op het laatst werden de bewoners zo bang, dat…