Bij de kloosterput in Ten Boer was het niet vertrouwd. Een kloosterzuster, die in verwachting was geraakt, had hier haar kind verdronken. 's Avonds kon je er beter niet komen. De put raakte ook nooit leeg en was altijd vol.
Vroeger kon men in de zuilen van de kerk een geluid horen waarvan sommigen dachten dat het het huilen van het Wittebroodskind was en anderen dachten dat het het geluid van water was.