Hoofdtekst
Pas op voor de hond
Dit is in de zomer van 1991 gebeurd, in de Rotterdamse wijk Kralingen. Een echtpaar met een groot huis en twee dobermanns wilde zonder de honden op vakantie gaan en vertrouwde de zorg voor de huisdieren toe aan de buren.
"Maar," zeiden ze, "onze honden zijn nogal agressief tegen vreemden, dus zet de bak met voer maar gewoon over de schutting en blijf zelf op veilige afstand. We laten de deur naar het huis wel open voor ze."
Na verloop van tijd verscheen er op een dag maar één hond om de bak voer leeg te eten. Dat vonden de buren vreemd. De volgende dag rond etenstijd was de andere hond er weer, maar toen bleef de eerste weg. Dat herhaalde zich een paar keer, en uiteindelijk belden de buren de hondeneigenaars op hun vakantieadres. Zelf durfden ze niet te gaan kijken.
"Ja," zeiden de eigenaars, "dat is vreemd, er moet iets aan de hand zijn. We komen meteen terug."Toen ze het huis inliepen vonden ze in de hal een dode man. En in de slaapkamer zaten de honden te grommen onder de linnenkast waarop een doodsbange, sterk vermagerde tweede inbreker hurkte. Ze hadden hem om beurten bewaakt.
(Jolanda Bouman, 27 februari 1992; De vriend van de vertelster hoorde het verhaal over de waakhonden in 1991, toen hij als verslaggever voor Het Vrije Volk werkte. Het leek hem een artikel waard, maar hij slaagde er niet in om van de hondeneigenaars — kennissen van zijn ouders — een bevestiging of ontkenning los te krijgen.)
Dit is in de zomer van 1991 gebeurd, in de Rotterdamse wijk Kralingen. Een echtpaar met een groot huis en twee dobermanns wilde zonder de honden op vakantie gaan en vertrouwde de zorg voor de huisdieren toe aan de buren.
"Maar," zeiden ze, "onze honden zijn nogal agressief tegen vreemden, dus zet de bak met voer maar gewoon over de schutting en blijf zelf op veilige afstand. We laten de deur naar het huis wel open voor ze."
Na verloop van tijd verscheen er op een dag maar één hond om de bak voer leeg te eten. Dat vonden de buren vreemd. De volgende dag rond etenstijd was de andere hond er weer, maar toen bleef de eerste weg. Dat herhaalde zich een paar keer, en uiteindelijk belden de buren de hondeneigenaars op hun vakantieadres. Zelf durfden ze niet te gaan kijken.
"Ja," zeiden de eigenaars, "dat is vreemd, er moet iets aan de hand zijn. We komen meteen terug."Toen ze het huis inliepen vonden ze in de hal een dode man. En in de slaapkamer zaten de honden te grommen onder de linnenkast waarop een doodsbange, sterk vermagerde tweede inbreker hurkte. Ze hadden hem om beurten bewaakt.
(Jolanda Bouman, 27 februari 1992; De vriend van de vertelster hoorde het verhaal over de waakhonden in 1991, toen hij als verslaggever voor Het Vrije Volk werkte. Het leek hem een artikel waard, maar hij slaagde er niet in om van de hondeneigenaars — kennissen van zijn ouders — een bevestiging of ontkenning los te krijgen.)
Beschrijving
Een echtpaar gaat op vakantie en laat de zorg voor hun twee honden over aan de buren. Omdat de honden nogal agressief zijn tegen vreemden, moeten ze de bak met voer over de schutting zetten. Na een tijdje komt er om beurten slechts één van de honden om te eten. De buren bellen de hondeneigenaars op en als deze thuiskomen, ligt er een dode man in de hal en op de linnenkast zit een tweede inbreker. Deze was om beurten door de honden bewaakt.
Bron
Peter Burger: De gebraden baby. Amsterdam, 1995, p.181
Commentaar
27 februari 1992
Naam Overig in Tekst
Rotterdamse [Rotterdam] 
Rotterdamse [Rotterdam] 
Het Vrije Volk
Het Vrije Volk
Naam Locatie in Tekst
Kralingen
Kralingen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20