Hoofdtekst
De gevonden schat
Zeker boertje vond eene beurs vol goudstukken. Zijne vrouw, een der grootste praatwijven van het dorp, wachtte niet lang, het voorval aan Jan en alleman mee te deelen. Ons boertje, bang zijnde, dat de politie er zou tusschen komen, verzon eene list, om het gebabbel van zijn vrouw alle waerde te benemen.
De man, die een ervaren visscher en strooper was, ving eenige nachten later eenen snoek en eenen levendigen haas, stak den laatsten in zijnen fuik, en loste een schot op den eersten, en vertelde aan zijn vrouw, met het onnoozelste gezicht ter waereld, dat hij, o wonder boven wonder! eenen haas gevischt en eenen visch geschoten had.
"Waarlijk Trien," voegde hij er bij, "ik geloof, dat er tooverij in het spel is! Zeg het maar aan niemand! De menschen zouden ons huis kunnen schuwen, en, om u nu de waarheid te zeggen," ging hij voort, "die beurs vol goudstukken, welke ik onlangs naar huis bracht, ook die heb ik met mijn net uit het water gehaald, terzelfder tijd als eenen grooten haas, dien ik echter van schrik heb laten loopen, evenals ik den snoek, welke dien keer in mijnen strop zat, in de rivier heb laten vallen..."
Wat de man gevreesd had, gebeurde: hij werd met zijne vrouw voor den rechter gedaagd, om rekenschap te geven over het gevonden geld.
Toen de vrouw ondervraagd werd, vertelde zij, met eenen vloed van woorden, dat haar man reeds twee maal eenen snoek in zijnen strop en eenen haas in zijnen fuik gevangen had, en nu was het juist met den eersten haas, dat hij het geld had opgehaald.
De rechter stond paf, en deed de vrouw tot drie maal toe hetzelfde herhalen, terwijl de man in tegendeel bleef loochenen, dat hij ooit iets anders dan visschen uit het water en hazen uit zijnen strop had gehaald...
De vrouw werd krankzinnig gehouden, en de boer met rust gelaten.
Zeker boertje vond eene beurs vol goudstukken. Zijne vrouw, een der grootste praatwijven van het dorp, wachtte niet lang, het voorval aan Jan en alleman mee te deelen. Ons boertje, bang zijnde, dat de politie er zou tusschen komen, verzon eene list, om het gebabbel van zijn vrouw alle waerde te benemen.
De man, die een ervaren visscher en strooper was, ving eenige nachten later eenen snoek en eenen levendigen haas, stak den laatsten in zijnen fuik, en loste een schot op den eersten, en vertelde aan zijn vrouw, met het onnoozelste gezicht ter waereld, dat hij, o wonder boven wonder! eenen haas gevischt en eenen visch geschoten had.
"Waarlijk Trien," voegde hij er bij, "ik geloof, dat er tooverij in het spel is! Zeg het maar aan niemand! De menschen zouden ons huis kunnen schuwen, en, om u nu de waarheid te zeggen," ging hij voort, "die beurs vol goudstukken, welke ik onlangs naar huis bracht, ook die heb ik met mijn net uit het water gehaald, terzelfder tijd als eenen grooten haas, dien ik echter van schrik heb laten loopen, evenals ik den snoek, welke dien keer in mijnen strop zat, in de rivier heb laten vallen..."
Wat de man gevreesd had, gebeurde: hij werd met zijne vrouw voor den rechter gedaagd, om rekenschap te geven over het gevonden geld.
Toen de vrouw ondervraagd werd, vertelde zij, met eenen vloed van woorden, dat haar man reeds twee maal eenen snoek in zijnen strop en eenen haas in zijnen fuik gevangen had, en nu was het juist met den eersten haas, dat hij het geld had opgehaald.
De rechter stond paf, en deed de vrouw tot drie maal toe hetzelfde herhalen, terwijl de man in tegendeel bleef loochenen, dat hij ooit iets anders dan visschen uit het water en hazen uit zijnen strop had gehaald...
De vrouw werd krankzinnig gehouden, en de boer met rust gelaten.
Onderwerp
AT 1381 - The Talkative Wife and the Discovered Treasure 
AT 1381 - The Talkative Wife and the Discovered Treasure 
ATU 1381 - The Talkative Wife and the Discovered Treasure.
ATU 1381 - The Talkative Wife and the Discovered Treasure.
Beschrijving
Een boer vindt een beurs vol goudstukken. Zijn vrouw, een echte kletskous, vertelt het aan iedereen. De boer is bang dat de politie er zich mee gaat bemoeien en verzint een list. Hij vangt een snoek en een haas, stopt de haas in zijn fuik en lost een schot op de vis en vertelt aan zijn vrouw dat hij een haas gevist en een vis geschoten heeft. Hij waarschuwt zijn vrouw dat ze het maar tegen niemand moet zeggen want dat er toverij in het spel is. Hij zegt dat hij de goudstukken ook uit het water heeft gehaald. Zoals de man dacht, worden ze voor de rechter gedaagd. De vrouw wordt echter voor gek verklaard als ze het verhaal vertelt. De boer wordt voortaan met rust gelaten.
Bron
Volkskunde. Tijdschrift voor Nederlandsche Folklore. 2 (1889) p. 48
Commentaar
1889
The Talkative Wife and the Discovered Treasure
Naam Overig in Tekst
Jan
Jan
Trien
Trien
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20