Hoofdtekst
Een jongeling was, ten tijde van den eersten Napoleon, als soldaat opgetrokken. Zijn meisje wachtte hem getrouw terug. Op zekeren nacht houdt een ruiter stil vóor het venster harer kamer, en klopt aan. Het meisje opent, en herkent haren minnaar.
"Volg mij," zegt deze, neemt haar op zijn paerd, en rijdt met haar uren en uren verre naar eene onbekende streek.
Onderweg zeide het meisje: "Wat schijnt de maan zoo klaar!"
Doch haar vrijer antwoordde: "De geesten dragen zoo zwaar!"
Toen zij aan het kerkhof kwamen, en hij met haar van zijn paerd steeg, werd het meisje bang...
"Zijt gij bevreesd?" vroeg de ruiter.
"Neen," zeide zij, "als ik met u ben, hoef ik niets te duchten!"
Onder hunne voeten scheurde de aerde open, en beiden verdwenen er in... voor eeuwig.
"Volg mij," zegt deze, neemt haar op zijn paerd, en rijdt met haar uren en uren verre naar eene onbekende streek.
Onderweg zeide het meisje: "Wat schijnt de maan zoo klaar!"
Doch haar vrijer antwoordde: "De geesten dragen zoo zwaar!"
Toen zij aan het kerkhof kwamen, en hij met haar van zijn paerd steeg, werd het meisje bang...
"Zijt gij bevreesd?" vroeg de ruiter.
"Neen," zeide zij, "als ik met u ben, hoef ik niets te duchten!"
Onder hunne voeten scheurde de aerde open, en beiden verdwenen er in... voor eeuwig.
Onderwerp
AT 0365 - The dead bridegroom carries off his bride (Lenore)   
ATU 0365 - The Dead Bridegroom Carries Off his Bride.   
Beschrijving
Een jongen vertrekt als soldaat en laat zijn meisje achter. Op een nacht klopt hij op haar raam en neemt haar mee op zijn paard naar een kerkhof. Daar aangekomen splijt de aarde zich open onder hun voeten en verdwijnen ze voor eeuwig.
Bron
Volkskunde. Tijdschrift voor Nederlandsche Folklore. 2 (1889) p. 131
Motief
E215 - The Dead Rider (Lenore).   
Commentaar
1889
The Dead Bridegroom Carries off his Bride (Lenore)
Naam Locatie in Tekst
Napoleon [Lenore]   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
