Hoofdtekst
De Ridder van Keverenberg
Vóor omtrent vier eeuwen stond in dit dorp een fraai ridderslot, met vier ronde torens, en toebehoorende alsdan aan den beruchten van Keverenberg. Deze heer was in zijne jeugd zeer kristelijk en liefdadig. Hij offerde aan de kerk eenen schoonen zilveren kelk, waarin hij zijnen naam had laten graveeren.
Als hij bejaarder werd, veranderde hij van leven. Waaraan die totale levensomkeer moet geweten worden, weet men niet. Hij versterkte zijn slot, bezette het met een grooter getal soldaten dan te voren, en werd de schrik der vreedzame boerenmenschen.
En niet zonder reden. Hij verklaarde den oorlog aan zijne naburen, namelijk aan den heer van Gruitrode, die veel machtiger was dan hij.
Van Keverenberg riep zijne boeren onder de wapens, en trok met hen en zijne soldaten op zijnen stegenstrever af. Deze was zijnen vijand reeds tot aan de bosschen te gemoet gegaan. Daar begon een hevig gevecht met schuppen en rieken. Het was eene ware menschenslachting. De barbaar, ziende dat hij het onderspit moest delven, redde zich door de vlucht, en liet de arme boeren in den strijd.
De soldaten en boeren, ziende dat alles verloren was, namen nu op hunne beurt de vlucht, meer dan de helft hunner makkers op het slachtveld latende. De verschrikte vluchtelingen klommen in de boomen, om aan den dood te ontsnappen, maar nog velen stierven aan de bekomene wonden.
Van Keverenberg ontliep echter zijne verdiende straf niet. Hij had zich op zijn kasteel verborgen. Zijne geldmiddelen waren uitgeput, en vrienden bezat hij niet meer. Hij verging van gebrek, en werd opgevreten van het ongedierte.
Vóor omtrent vier eeuwen stond in dit dorp een fraai ridderslot, met vier ronde torens, en toebehoorende alsdan aan den beruchten van Keverenberg. Deze heer was in zijne jeugd zeer kristelijk en liefdadig. Hij offerde aan de kerk eenen schoonen zilveren kelk, waarin hij zijnen naam had laten graveeren.
Als hij bejaarder werd, veranderde hij van leven. Waaraan die totale levensomkeer moet geweten worden, weet men niet. Hij versterkte zijn slot, bezette het met een grooter getal soldaten dan te voren, en werd de schrik der vreedzame boerenmenschen.
En niet zonder reden. Hij verklaarde den oorlog aan zijne naburen, namelijk aan den heer van Gruitrode, die veel machtiger was dan hij.
Van Keverenberg riep zijne boeren onder de wapens, en trok met hen en zijne soldaten op zijnen stegenstrever af. Deze was zijnen vijand reeds tot aan de bosschen te gemoet gegaan. Daar begon een hevig gevecht met schuppen en rieken. Het was eene ware menschenslachting. De barbaar, ziende dat hij het onderspit moest delven, redde zich door de vlucht, en liet de arme boeren in den strijd.
De soldaten en boeren, ziende dat alles verloren was, namen nu op hunne beurt de vlucht, meer dan de helft hunner makkers op het slachtveld latende. De verschrikte vluchtelingen klommen in de boomen, om aan den dood te ontsnappen, maar nog velen stierven aan de bekomene wonden.
Van Keverenberg ontliep echter zijne verdiende straf niet. Hij had zich op zijn kasteel verborgen. Zijne geldmiddelen waren uitgeput, en vrienden bezat hij niet meer. Hij verging van gebrek, en werd opgevreten van het ongedierte.
Beschrijving
Een kasteel in een dorp wordt bewoond door een liefdadige heer. Op latere leeftijd verandert hij plotseling ten kwade en verklaart de oorlog aan een machtiger heer. Zijn strijdkracht van soldaten en boeren wordt echter verslagen en hij vlucht in zijn kasteel, waar hij van gebrek omkomt.
Bron
Volkskunde. Tijdschrift voor Nederlandsche Folklore. 3 (1890) p. 174
Commentaar
1890
Naam Overig in Tekst
Van Keverenberg 
Van Keverenberg 
Naam Locatie in Tekst
Gruitrode
Gruitrode
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20