Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

YPFOE038 - De mouwe fan 't deahimdsje

Een sprookje (boek), zaterdag 09 december 1978

Hoofdtekst

De mouwe fan 't deahimdsje
Der wienen in pear earme minsken, dy hienen in berntsje, in famke, en dat stoar jong. Doe rekke de mem oan 't naaien, mar se hie te min guod om it deahimdsje hielendal ôf te meitsjen. En sjoch, se wie earm, se koe 't der ek net by keapje. No, se makke it al sa'n bytsje lins, dat in oar it net seach, mar de iene mouwe siet der net yn.
En doe letter doe rôp dat famke altyd—se ferskynde net, se rôp allinnich út it grêf wei: 'Myn mouwe, myn mouwe, myn mouwe!' Dat earmke wie har sa kâld. Earst wist net ien, wat dat ynhâlde. Mar se rôp iderkear weroan. Doe sei de mem: 'Leave siel, wy hienen it dy graach jaan wollen, mar wy hawwe der gjin guod foar'. 'Der bin ik net lilk om', kaam it antwurd, 'mar dy boer dêr't ús heit by arbeidet dy hat him altyd fierste min jûn, en dy hie dat wol betelje kinnen'.
Doe waard de heit sa lilk, dat hy gong nei de boer ta en sei him goed it mannewaar op. En doe sei dy boer: 'Mar dat is net wier, ik ha dy altyd goed betelle'. En doe waard dy arbeider sa lilk, hy pakte de boer en fergriemde him, dat er op stjerren nei dea wie. De arbeider waard oppakt en moast foar it gerjocht. Hy waard feroardiele, mar dêr hie er frede mei. Hy sei: 'Dy boer krijt syn straf wol'.
De boer kaam te ferstjerren en it wie sa'n swiere, grouwe keardel, dat se koenen gjin deadshimd foar him krije. Dat wie de straf; de boer kaam sûnder deadshimd yn 'e kiste en moast sa te hôf.
Hy kaam net fier fan it famke te lizzen. En doe hearden se letter har stim: 'Sisoa, no hasto dyn straf ek — hast us heit altyd te min sinten jûn en dêr moast ik om lije'.

Onderwerp

AT 0366 - The man from the gallows    AT 0366 - The man from the gallows   

ATU 0366 - The Man from the Gallows.    ATU 0366 - The Man from the Gallows.   

Beschrijving

Een moeder maakt voor haar pas gestorven dochtertje een doodshemd, waaraan één mouw ontbreekt. Het meisje roept nu altijd uit haar graf: "Mijn mouw, mijn mouw." Want haar armpje is steeds koud. Haar moeder ontbrak het aan geld en stof voor de laatste mouw. Het meisje begrijpt dat, maar ze vindt dat de boer bij wie haar vader werkt de stof had kunnen betalen omdat die te weinig loon uitbetaalt. De vader is kwaad en gaat naar de boer die hij bijna vermoordt. De vader komt voor het gerecht en wordt veroordeeld. Wanneer de boer sterft, kan men voor hem geen doodshemd krijgen, omdat hij erg groot is. Zonder hemd wordt hij begraven naast het meisje.

Bron

Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.], 1979, p. 61

Commentaar

9 december 1978
The Man from the Gallows

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20