STSAG603 - De legende van De Vergulde Hand

De woning aan de Maassluissedijk werd bewoond door een boer die als welgesteld bekend stond. Enige misdadige figuren, die reeds lang de omgeving onveilig maakten, hadden besloten ook hier hun slag te slaan en een stormachtige avond, waarop niemand zich buiten waagde, werd uitgekozen om het plan te verwezenlijken. Met hun hond begaven zij zich naar de boerderij. Inbreken was hun normale bezigheid en binnen heel korte tijd bevonden zij zich binnenshuis, waar de bewoners zich reeds ter ruste hadden begeven. De boer werd wakker en toen hij bemerkte dat er iets gaande was, riep hij zijn huisgenoten. Er ontstond een gevecht, waarbij de boer en zijn vrouw, evenals enige andere bewoners werden neergeslagen en de inbraak niet overleefden.
De dieven meenden dat zij nu rustig hun slag konden slaan, maar hadden in het rumoer niet bemerkt dat één der huisgenoten, een boerenknecht, zich verstopt had. Zodra deze kans zag het vege lijf te redden en zo mogelijk nog hulp te halen, kwam hij uit zijn schuilhoek tevoorschijn. Hij wilde juist uit een raam springen toen de dieven dit bemerkten. Zij wilden hem nog grijpen, maar de man liet zich juist vallen en door het misgrijpen sloeg de bebloede hand van één der dieven tegen de buitenmuur, waardoor daarop een afdruk ontstond. Nu de dieven wisten dat één der bewonders ontvlucht was en ongetwijfeld naar Vlaardingen was gegaan om hulp te halen, was het zaak weg te komen en in allerijl verlieten zij de woning.
Intussen was de ontvluchte boerenknecht inderdaad naar de stad gerend, waar hij het gebeurde ter kennis bracht van de schout. Deze begaf zich met de dienders naar de woning, waar men behalve de vermoorde bewoners, ook de hond van de inbrekers vond, die zij door hun overhaast vertrek hadden achtergelaten. Niet zodra werd het dag, of de schout besloot de hond los te laten en te volgen. De hond rende weg, zwom de Maas over en holde vervolgens naar zijn baas, hetgeen leidde tot de ontdekking van de moordenars, die hun lot uiteraard niet ontkwamen.
Eerst werde de bebloede afdruk van de hand tegen de muur verguld, maar toen dit herinneringsteken in de loop van de tijd verbleekte, werd een steen met een vergulde hand in de gevel aangebracht.
(J. Wapenaar: 'De legende van De Vergulde Hand', in: De Omroeper. Vlaardings contactblad 60-plus 28 (1996) 2, p.9.)

SINSAG 1128 - Unausloschliche Blutflecken.    SINSAG 1128 - Unausloschliche Blutflecken.   

Inbrekers verschaffen zich met hun hond toegang tot een boerderij. De boer wordt wakker en roept de bewoners bij elkaar. Er volgt een handgemeen waarin de bewoners gedood worden, op één boerenknecht na. Deze weet de boerderij te ontvluchten om hulp te gaan halen in de stad. In een mislukte poging de knecht tot staan te brengen, laat een inbreker de afdruk van zijn bebloede hand achter op de buitenmuur. De inbrekers slaan vervolgens op de vlucht, maar laten de hond achter. De schout laat de hond los en achtervolgt hem. Hij zwemt de rivier over en leidt de schout naar de misdadigers, die gestraft worden. De bebloede afdruk wordt verguld als waarschuwing. Later wordt er in de boerderij een gevelsteen aangebracht met een vergulde hand. Hieraan ontleent de boerderij nog steeds zijn naam: De Vergulde Hand.

J. Wapenaar: 'De legende van De Vergulde Hand', in: De Omroeper. Vlaardings contactblad 60-plus 28 (1996) 2, p.9.

juni 1996 (de geschiedenis zou uit ca. 1640 stammen)

Zie onder "Beeld" voor een afbeelding van de boerderij De Vergulde Hand te Vlaardingen.
Als bron wordt vermeld: 'Verzameling "Vlaardingse Legenden" door M.C. Sigal Jr. Foto's stadsarchief Vlaardingen'.

Unauslöschliche Blutflecken

[De Vergulde Hand]    [De Vergulde Hand]   

Maassluissedijk    Maassluissedijk   

Vlaardingen    Vlaardingen   

Maas    Maas   

2013-03-01 14:46:20