Hoofdtekst
Dongstruiers
In Gariper boer hie lân yn 'e Stûkfjilden tusken Garyp en Warten. Dêr stjoerde er op in kear in feint en in arbeider hinne te dongstruien. It wie in hiele lape en doe sei er: 'Jim moatte jim mar kloek hâlde, dat jim hjoed dien krije'. 'Dat is goed, boer', sei de arbeider en se gongen hinne.
Doe't se by it lân kommen wienen, bleauwen se dêrfoar by de daam stean. In mûlfol prate en in pypfol smoke. Nei in setsje sei de feint: 'Wy sille wol oan 'e gong moatte, oars krije wy hjoed net dien'. 'Ha mar geduld', antwurde de arbeider, 'it is jûn wól struid'. En hy toefde dêr mar en hy toefde mar en se begûnen noait! Doe sei de feint: 'Mar wy krije sa net dien—dat kinne jo doch sels ek wol begripe!' 'Ha mar geduld', sei de arbeider foar de twadde kear, 'it is jûn wól struid'.
It duorre noch efkes en dêr waard de loft swart fan âlde roeken. Dy saaiden op it lân del en begûnen om it leven yn 'e dong te klauwen. De arbeider en de feint hoegden gjin hân út te stekken. De jûnes wienen alle dongbultsjes troch dy roeken utinoar skuord en egaal oer it lân ferstruid.
Dit is my foar wier ferteld.
In Gariper boer hie lân yn 'e Stûkfjilden tusken Garyp en Warten. Dêr stjoerde er op in kear in feint en in arbeider hinne te dongstruien. It wie in hiele lape en doe sei er: 'Jim moatte jim mar kloek hâlde, dat jim hjoed dien krije'. 'Dat is goed, boer', sei de arbeider en se gongen hinne.
Doe't se by it lân kommen wienen, bleauwen se dêrfoar by de daam stean. In mûlfol prate en in pypfol smoke. Nei in setsje sei de feint: 'Wy sille wol oan 'e gong moatte, oars krije wy hjoed net dien'. 'Ha mar geduld', antwurde de arbeider, 'it is jûn wól struid'. En hy toefde dêr mar en hy toefde mar en se begûnen noait! Doe sei de feint: 'Mar wy krije sa net dien—dat kinne jo doch sels ek wol begripe!' 'Ha mar geduld', sei de arbeider foar de twadde kear, 'it is jûn wól struid'.
It duorre noch efkes en dêr waard de loft swart fan âlde roeken. Dy saaiden op it lân del en begûnen om it leven yn 'e dong te klauwen. De arbeider en de feint hoegden gjin hân út te stekken. De jûnes wienen alle dongbultsjes troch dy roeken utinoar skuord en egaal oer it lân ferstruid.
Dit is my foar wier ferteld.
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   
Beschrijving
Een arbeider en een jonge man moeten bij een boer mest over het land verspreiden. Hoewel ze die avond klaar moeten zijn, blijven de arbeider en de jonge man praten en roken. De jonge man is ongerust dat het werk niet af zal komen, maar de arbeider zegt dat het wel goed komt. Na een tijd daalt een groot aantal raven op het veld neer en begint in de mest te klauwen. De arbeider en de jonge man hoeven niets te doen. 's Avonds zijn alle mesthopen uitelkaar gehaald en egaal over het land verspreid. Dit verhaal wordt als waar verteld.
Bron
Y.Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske Folksferhalen. Baarn (etc.) 1979, p.122
Commentaar
22 december 1977
Andere Zauberei
Naam Overig in Tekst
Stûkfjilden   
Naam Locatie in Tekst
Garyp [Garijp]   
Warten [Wartena]   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
