Hoofdtekst
Der wie ris in fanke, dat wie o sa knap. It wie in beeld fan in fanke. Dat fanke soe op in kear nei tsjerke ta. Doe sei der ien tsjin har: "Hwat bistû moai en knap."
"Ja," sei se, "it soe skande wêze, dat ik skielk yn 'e modder mat."
"Hwat woestû dàn?"
"Ik woe leaver foaroan yn 'e tsjerke stean", sei se. Mar doe't se yn 'e tsjerke kom, doe bleau se stean. Sy koe der net wer wei komme.
Doe't se dêr sa in jier stien hie, hâldde de dûmny in nacht de wacht by har, om to fornimmen of se ek hwat sei.
Doe gong se hinne en wer en sy sei: "Altijd sta ik wenend nog."
Doe bouden se hwat om har hinne, sa dat de minsken har net mear sjen koenen.
"Ja," sei se, "it soe skande wêze, dat ik skielk yn 'e modder mat."
"Hwat woestû dàn?"
"Ik woe leaver foaroan yn 'e tsjerke stean", sei se. Mar doe't se yn 'e tsjerke kom, doe bleau se stean. Sy koe der net wer wei komme.
Doe't se dêr sa in jier stien hie, hâldde de dûmny in nacht de wacht by har, om to fornimmen of se ek hwat sei.
Doe gong se hinne en wer en sy sei: "Altijd sta ik wenend nog."
Doe bouden se hwat om har hinne, sa dat de minsken har net mear sjen koenen.
Beschrijving
Beeldschoon meisje klaagt dat het een schande zou zijn als ze later in de modder komt, en dat ze liever vooraan in de kerk zou staan. Als ze in de kerk komt kan ze niet meer weg. Een jaar later houdt dominee een nacht de wacht om te kijken of ze iets zegt. Het meisje beweegt en zegt dat zenog steeds staat te wenen. Daarna wordt er iets om haar heen gebouwd om haar niet meer te hoeven zien.
Bron
Corpus Jaarsma verslag 21, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
16 maart 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21