Hoofdtekst
Der wie us in jongfaem. Har namme wol my net yn 't sin komme. Sy wie omtrint blyn. Dêrtroch krige se hast gjin frijers.
Elke dei helle se wetter út 'e put. Har buorman wie in weduwman, dy wie dêr koartlyn kom to wenjen. Dy seach har dêr elke dei by de put.
"Hast it altyd nochal drok?" sei er. "Ik woe dy wol as húshâldster ha."
"As húshâldster wol 'k net nei dy ta", sei se, en doe naeide se hurd út.
Sy wenne mei har mem, dy't widdoufrou wie. De snein-to-jouns woarde de flier moai oanfage mei sân. Doe't alles yn 'e es wie kom der ien by de doar. It wie de buorman. Hy kom om de dochter. Sy rekken drok oan 't praten togearre en letter op 'e joun kuijeren se.
Der woarde ôfpraet, de oare snein-to-joun soed er wer komme.
Doe lei har mem in fyn nuddeltsje oer de flier en de dochter hie 't plak goed murken, dêr't it lei. Op in stuit, doe't de frijer der al in skoftsje west hie, sei se ynienen: "Hea, leit dêr in spjelde, Bearn?"
Sy krige de nuddel op en Bearn liet him ûntfalle dat se hienen yn 't doarp sein, sy seach net to bêst. Mar hy fornom nou wol, dat dat praetsjes wienen.
Der woarde ôfpraet, Bearn soe de oare snein-to-jouns wer komme.
Mar doe gong 't forkeard. Doe't se fan 'e kuijer weromkom wienen, stie de kofjepot op 'e tafel. Mar sy seach him foar de kat oan en sei: "Kaets, poeke", en meiiens raemde se de hiele kofjepot fol gleone kofje fan 'e tafel.
Doe wist Bearn genôch. Hy hat der noait wer west. Folle letter rekke sy yn in gesticht. Doe seach se alhiel neat mear. Doe fortelde se dat forhael wol.
Elke dei helle se wetter út 'e put. Har buorman wie in weduwman, dy wie dêr koartlyn kom to wenjen. Dy seach har dêr elke dei by de put.
"Hast it altyd nochal drok?" sei er. "Ik woe dy wol as húshâldster ha."
"As húshâldster wol 'k net nei dy ta", sei se, en doe naeide se hurd út.
Sy wenne mei har mem, dy't widdoufrou wie. De snein-to-jouns woarde de flier moai oanfage mei sân. Doe't alles yn 'e es wie kom der ien by de doar. It wie de buorman. Hy kom om de dochter. Sy rekken drok oan 't praten togearre en letter op 'e joun kuijeren se.
Der woarde ôfpraet, de oare snein-to-joun soed er wer komme.
Doe lei har mem in fyn nuddeltsje oer de flier en de dochter hie 't plak goed murken, dêr't it lei. Op in stuit, doe't de frijer der al in skoftsje west hie, sei se ynienen: "Hea, leit dêr in spjelde, Bearn?"
Sy krige de nuddel op en Bearn liet him ûntfalle dat se hienen yn 't doarp sein, sy seach net to bêst. Mar hy fornom nou wol, dat dat praetsjes wienen.
Der woarde ôfpraet, Bearn soe de oare snein-to-jouns wer komme.
Mar doe gong 't forkeard. Doe't se fan 'e kuijer weromkom wienen, stie de kofjepot op 'e tafel. Mar sy seach him foar de kat oan en sei: "Kaets, poeke", en meiiens raemde se de hiele kofjepot fol gleone kofje fan 'e tafel.
Doe wist Bearn genôch. Hy hat der noait wer west. Folle letter rekke sy yn in gesticht. Doe seach se alhiel neat mear. Doe fortelde se dat forhael wol.
Onderwerp
AT 1456 - The Blind Fiancée 
AT 1456 - The Blind Fiancée 
ATU 1456 - The Blind Fiancée.
ATU 1456 - The Blind Fiancée.
Beschrijving
Bijna blind meisje kan geen man vinden. Het voorstel van de nieuwe buurman om huishoudster bij hem te worden slaat ze af. Op een zaterdagavond komt de buurman om haar, ze praten en wandelen, en spreken af dat hij de volgende week weer komt. Die avond leggen ze een dunne naald op de vloer, de dochter weet precies waar de naald ligt. Ze vraagt de man of er een naald ligt en pakt hem op. De buurman denkt nu dat de geruchten dat ze slecht ziet maar praatjes zijn. De volgende week slaat het meisje echter de volle koffiepot van tafel, want ze ziet die aan voor de kat. De buurman komt nooit meer. Het meisje komt in een gesticht als ze niets meer ziet.
Bron
Corpus Jaarsma verslag 21, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
16 maart 1966
The Blind Fiancée
Naam Overig in Tekst
Berend
Berend
Naam Locatie in Tekst
Bearn
Bearn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21