ROODKAPJE064 - Roodkapje

Roodkapje
Heel lang geleden woonde er een heel klein meisje samen met haar moeder in een boerderijtje. Ze droeg altijd een rood mutsje en een rode cape. Die had haar oma voor haar gemaakt en iedereen noemde het meisje daarom Roodkapje.
Op een dag zei haar moeder: “Oma is ziek. Ga haar wat lekkers brengen. Maar ga regelrecht naar haar toe, ga dus niet van de paadjes af en praat niet met vreemde mensen." Roodkapje ging op weg. Haar moeder stond in de deuropening en zwaaide haar uit.
Niet lang daarna ontmoette Roodkapje een wolf. "Goedemorgen," zei hij. "Waar ga jij naar toe?" "Ik ga naar oma," zei Roodkapje. "Ik haar iets lekkers brengen, want ze is ziek." "Wat vervelend," zei de wolf. "Pluk wat bloemen voor haar. Dat zal ze leuk vinden. Er staan heel mooie langs de kant van de weg."
Toen liep de wolf weg. Hij ging regelrecht naar het huis van oma. Heel zachtjes klopte hij op de deur. "Wie is daar?" riep oma. "Ik ben het, Roodkapje," zei de wolf met een hoog stemmetje. "Kom binnen, kind," zei de oude vrouw. De wolf opende de deur, rende naar binnen, sprong op het bed. En met een grote, gulzige hap at hij de oma van Roodkapje op. Vervolgens trok hij oma's nachthemd aan, zette haar bril op en ging snel in het bed liggen.
Daarna kwam Roodkapje bij het huis. Ook zij klopte op de deur. "Wie is daar?" vroeg een oude, krakende stem. "Ik ben het, Roodkapje." "Kom binnen, kind," zei de wolf. Roodkapje opende de deur en keek heel lang naar haar oma. "Wat heb je een grote oren, oma," zei ze. "Dan kan ik je beter horen," antwoordde de wolf. "En wat heb je een grote ogen," zei het meisje. “Dan kan ik je goed zien," antwoordde de wolf. “Maar wat heeft u een grote tanden." En Roodkapje deed een beetje bang een paar stapjes terug in de richting van de deur. “Dat is om jou op te eten," zei de wolf en sprong uit bed.
Roodkapje rende naar buiten. Ze schreeuwde om hulp. Tot diep in het bos zette de wolf de achtervolging voort. Vlak bij het huisje van Roodkapjes oma werkte een boswachter. Hij hoorde het geroep om hulp van het meisje. En zag hoe zij achterna werd gezeten door de wolf en het bos inrende. Hij holde Roodkapje en de wolf achterna. Eerst doodde hij met zijn bijl de wolf. Vervolgens sneed hij met een mes de buik van de wolf open. Veilig en gezond kwam oma tevoorschijn.
Zo gauw ze konden liepen Roodkapje, oma en de boswachter terug naar huis. Roodkapje vertelde haar moeder alles en moest haar beloven dat ze nooit meer met vreemde mensen zou praten.

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Op weg naar zieke grootmoeder ontmoet Roodkapje de wolf. Ze vertelt hem waar ze heen gaat. Terwijl Roodkapje bloemen plukt, rent de wolf naar grootmoeders huis, doet als hij Roodkapje is, mag binnenkomen en eet haar op. Als Roodkapje op de deur klopt doet de wolf de stem van grootmoeder na. Nadat Roodkapje heeft gezegd dat grootmoeder grote ogen, oren en tanden heeft, springt de wolf uit bed om haar op te eten. Roodkapje rent naar buiten, met de wolf achter haar aan, tot ze een boswachter treft die met zijn bijl de wolf doodt en de buik opensnijdt, waarna grootmoeder levend naar buiten komt. Roodkapje moet beloven nooit meer met vreemden te praten.

John Strejan. Roodkapje. Bussum: Unieboek, 1979
KB: VD 1064 5-1
Collectie Roodkapje/Karsdorp

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

Ills Karen Avery

Roodkapje    Roodkapje   

2019-02-07