Hoofdtekst
Er was eens een klein meisje. Iedereen noemde haar Roodkapje omdat ze altijd een rood mutsje droeg. Op een dag vroeg Roodkapjes moeder haar om een mandje met een cake en een flesje vruchtenwijn naar grootmoeder te brengen, die ziek in bed lag. 'Ga niet van het bospad af, Roodkapje,' zei haar moeder voor ze wegging, 'en praat niet met vreemden, dat is te gevaarlijk!'
Een poosje later kwam Roodkapje een grote grijze wolf tegen. "Waar ga je heen, meisje? Kan ik je misschien ergens mee helpen?' vroeg hij nors. Roodkapje vergat de goede raad van haar moeder dat ze niet moest praten met vreemden en vertelde aan de wolf dat zij naar haar zieke grootmoeder ging.
De wolf rende door het bos naar het huisje van grootmoeder. Hij keek door het raam en zag grootmoeder daar rustig zitten in haar stoel. Hij kwam binnen, greep grootmoeder vast en at haar helemaal op. Toen trok hij de nachtpon van grootmoeder aan en ging hij in haar bed liggen.
Even later kwam Roodkapje bij het huisje van haar grootmoeder en ze ging naar binnen. Al snel zag zij dat er iets mis was met grootmoeder. 'Maar grootmoeder, wat heb je grote ogen!' riep ze verbaasd. 'Dat is om je beter te kunnen zien,' zei de wolf met een verdraaide stem. 'En wat heb je grote tanden!' zei Roodkapje. 'Dat is om je beter op te kunnen eten!' gromde de wolf. Hij sprong uit het bed en at Roodkapje in één grote hap op.
Nu de wolf zijn buik rond had gegeten, viel hij in een diepe slaap. Hij snurkte zo hard dat de jager, die de sporen van de wolf naar het huisje gevolgd had, naar binnen keek. Toen hij zag dat de wolf in grootmoeders bed lag te slapen, pakte hij het geweer en schoot de wolf neer met een enkel schot. Daarna sneed hij de buik van de wolf open en grootmoeder en Roodkapje kwamen gezond en wel uit de buik van de wolf. 'Dankjewel dat je ons gered hebt," bedankten ze de jager. En zo werd het weer rustig en veilig in het grote bos.
Een poosje later kwam Roodkapje een grote grijze wolf tegen. "Waar ga je heen, meisje? Kan ik je misschien ergens mee helpen?' vroeg hij nors. Roodkapje vergat de goede raad van haar moeder dat ze niet moest praten met vreemden en vertelde aan de wolf dat zij naar haar zieke grootmoeder ging.
De wolf rende door het bos naar het huisje van grootmoeder. Hij keek door het raam en zag grootmoeder daar rustig zitten in haar stoel. Hij kwam binnen, greep grootmoeder vast en at haar helemaal op. Toen trok hij de nachtpon van grootmoeder aan en ging hij in haar bed liggen.
Even later kwam Roodkapje bij het huisje van haar grootmoeder en ze ging naar binnen. Al snel zag zij dat er iets mis was met grootmoeder. 'Maar grootmoeder, wat heb je grote ogen!' riep ze verbaasd. 'Dat is om je beter te kunnen zien,' zei de wolf met een verdraaide stem. 'En wat heb je grote tanden!' zei Roodkapje. 'Dat is om je beter op te kunnen eten!' gromde de wolf. Hij sprong uit het bed en at Roodkapje in één grote hap op.
Nu de wolf zijn buik rond had gegeten, viel hij in een diepe slaap. Hij snurkte zo hard dat de jager, die de sporen van de wolf naar het huisje gevolgd had, naar binnen keek. Toen hij zag dat de wolf in grootmoeders bed lag te slapen, pakte hij het geweer en schoot de wolf neer met een enkel schot. Daarna sneed hij de buik van de wolf open en grootmoeder en Roodkapje kwamen gezond en wel uit de buik van de wolf. 'Dankjewel dat je ons gered hebt," bedankten ze de jager. En zo werd het weer rustig en veilig in het grote bos.
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
Roodkapje, onderweg naar zieke grootmoeder met mandje eten, praat ondanks de raad van moeder toch met de wolf, aan wie ze vertelt dat ze naar haar zieke grootmoeder gaat. De wolf rent naar grootmoeders huis, eet haar op en gaat in haar nachtjapon in bed liggen. Roodkapje ziet dat grootmoeder anders is, en na de opmerking dat ze grote tanden heeft eet de wolf Roodkapje op. Hij gaat slapen en snurkt zo hard dat een jager het hoort, gaat kijken, de wolf doodschiet en zijn buik opensnijdt waar Roodkapje en grootmoeder levend uit komen.
Bron
Roodkapje. Lisse: R & B, 2002
KB: KW XKR 9510
Collectie Roodkapje/Karsdorp
KB: KW XKR 9510
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
B211.2.4 - Speaking wolf.   
J21.5 - ”Do not leave the highway“:   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
Commentaar
Ills Grazyna Motylewska
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
Datum Invoer
2019-02-11
