ROODKAPJE125

Daar was een lief, leuk, schattig meisje,
Ze was nog jong, ze was zes jaar;
Ze droeg altijd een klein rood kapje,
Roodkapje noemde ieder haar.

Haar Moeder zei: “Je moet vanmiddag
Eens naar je zieke Oma gaan,
Dan kun je haar vast wat lekkers brengen,
Zij woont hier niet zo ver vandaan.

Maar in het bos daar is een wolf hoor,
Dus luister goed naar wat ik zeg:
Géén bloemen plukken in de bosjes,
Blijf lopen op de grote weg."

Maar toen Roodkapje in een bosje
Héél mooie bloemetjes zag staan
Dacht zij: ik zal voor zieke Oma
Tóch maar 'n boeketje plukken gaan.

En toen kwam daar inééns een wolf aan!
Hij zei heel vriend'lijk: “Kiekeboe,
Zeg, waar ga jij naar toe, Roodkapje?"
Ze zei: “Naar zieke Oma toe."

De wolf liep hard naar Oma's huisje
En op de voordeur klopte hij;
“Wie is daar?" vroeg de zieke Oma,
Waarop de wolf “Roodkapje" zei.

“O, kom maar binnen lief kindje,
Dat vind ik heel erg lief van jou";
Maar toen zag Oma daar de wolf staan,
Wat schrok die arme zieke vrouw!

Hap! zei de hongerige wolf toen
En at Roodkapjes Oma op;
Toen trok hij Oma's nachtjapon aan,
Zette haar nachtmuts op zijn kop

Hij kroop heel diep onder de dekens
Daar in het bed van d'arme vrouw
En bleef geduldig liggen wachten,
Totdat Roodkapje komen zou...


Roodkapje klopte op de voordeur,
De wolf riep: “Kom maar binnen, schat!"
Roodkapje dacht: Oma heeft keelpijn,
O, wat een rare stem is dat.

En toen ze binnen kwam toen dacht ze:
Wat ziet Oma er toch gek uit!
Wat heeft ze reuze-grote oren,
Wat bruin en harig is haar huid!

En wat heeft Oma rare ogen!
't Is of ze bang is voor het licht;
Ik vind haar wel héél erg veranderd
En mis haar vriendelijk gezicht.

“Dag lieve Oma", zei ze zachtjes
En dacht: wat doet Oma toch raar;
Toen sprong inééns de wolf het bed uit,
At háár óók op, met huid en haar!

Een jager, die daar net voorbij kwam
Had het gezien, zijn schrik was groot;
Hij rende vliegensvlug naar binnen
En schoot de wolf met één schot dood.

Hij sneed de dikke wolfsbuik open
En was heel blij met wat hij zag,
Want d'oude Oma, en Roodkapje
Kwamen spring-levend voor de dag.

Ze waren wél heel erg geschrokken,
Maar keken vrolijk weer in 't rond
En Oma kreeg de mand met lekkers,
Wat zij natuurlijk heerlijk vond.

En Oma kon maar niet begrijpen
Hoe het gegaan was allemaal;
Daarom vertelde toen Roodkapje
Haar avontuurlijke verhaal.

En Oma zat van schrik te beven,
Zij knuffelde en zoende haar:
“Door bloemetjes voor mij te plukken
Lief kind, kwam jij in dóódsgevaar!"

Toen dacht Roodkapje aan haar Moeder,
Die haar nog zó gewaarschuwd had:
Roodkapje, als je door het bos gaat,
Blijf dan áltijd op 't gróte pad.

En toen ze thuis kwam zei haar Moeder:
"Wat ben je Iáát! 'k werd ongerust";
Roodkapje zei wat er gebeurd was
En toen -- heeft Moeder haar gekust.

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Moeder waarschuwt Roodkapje om in het bos op de grote weg te blijven en geen bloemen te plukken, maar Roodkapje is ongehoorzaam. Ze ontmoet de wolf, nadat ze heeft verteld dat ze op weg is naar grootmoeder, gaat de wolf naar grootmoeder, klopt aan, doet alsof hij Roodkapje is, mag binnekomen, eet grootmoeder op, trekt haar kleren aan en gaat in bed liggen. Roodkapje verbaast zich over de ogen, oren en huid van grootmoeder, waarop de wolf haar opeet. Een jager ziet dat, schiet de wolf dood en snijdt zijn buik open, waar Roodkapje en grootmoeder uit komen.

J.P.J.H. Clinge Doorenbos. Roodkapje: versjes. [Amsterdam]: Mulder, [1979]
KB: KW BJ 52118
Collectie Roodkapje/Karsdorp

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

Roodkapje    Roodkapje   

2019-02-25