ROODKAPJE126 - Roodkapje

Roodkapje
1. Er was eens een klein meisje dat met haar moeder aan de rand van een groot bos woonde. De grootmoeder hield dolveel van het kind en maakte er een mooi, rood kapje voor. Dat stond zo snoezig dat het kleine meisje het kapje altijd wilde dragen. Daarom noemde iedereen haar "Roodkapje".
Op zekere dag zei moeder: "Roodkapje, ik heb gehoord dat Grootje ziek is. Breng haar dit mandje met koeken en vruchten. Ga recht naar Grootje toe en wijk niet af van de grote weg!" Roodkapje ondernam de tocht door het donkere woud. Nauwelijks was ze op pad of een sluwe wolf zag haar.
2. De wolf had haar graag op staande voet opgepeuzeld, maar er waren houthakkers in de buurt.
"Waar ga je heen, klein meisje?" vroeg hij.
"Naar Grootje, een mijl verder", antwoordde Roodkapje.
"Neem deze bloemen voor haar mee", zei de wolf met een valse glimlach.
3. Gauw liep hij toen naar het huisje van Grootje. Hij klopte op de deur, maar er kwam geen antwoord. Toen ging hij naar binnen, maar vond niemand thuis. Zonder tijd te verliezen trok hij Grootje's nachthemd aan. Hij zette haar bril op en sprong zo in bed. Roodkapje kon niet ver meer zijn, dacht hij gulzig.
4. Ja, daar klopte het meisje reeds aan. Met hoge stem riep hij: "Kom maar binnen, liefje!"
Roodkapje duwde de deur open en zag de vreemde figuur in bed.
"Grootje," zei ze, "wat heb je toch lange armen!"
"Des te beter kan ik je omhelzen", zei de wolf.
"Grootje, wat heb je toch lange oren!" riep Roodkapje uit.
"Des te beter kan ik je horen", antwoordde de wolf.
"Grootje, wat heb je toch grote ogen!"
"Des te beter kan ik je zien, liefje!"
"Grootje, wat heb je toch grote tanden!"
5. Bij die woorden sprong de wolf uit bed en gromde: "Des te beter kan ik je opeten!!!"
Een echte wolf! Dat zag Roodkapje nu!
Ze vluchtte naar buiten; bijna kreeg de wolf haar te pakken, maar hij struikelde over Grootje's nachthemd.
7. Roodkapje holde verder en riep om hulp. Een houthakker, die juist voorbijkwam, joeg de wolf met een paar flinke schoppen weer het bos in.
Grootmoeder, die zich goed genoeg had gevoeld voor een wandelingetje, was op tijd terug om te zien hoe gelukkig alles verliep. Met Roodkapje en de houthakker smulde ze de koeken en vruchten op en Roodkapje moest het gebeurde steeds maar weer vertellen en blijven vertellen!

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Roodkapje wordt onderweg naar grootmoeder aangesproken door de wolf, aan wie ze vertelt dat ze naar grootmoeder gaat. De wolf is eerder bij het huis van grootmoeder, vindt er niemand, trekt de kleren van grootmoeder aan, gaat in bed liggen. Roodkapje klopt aan, de wolf doet de stem van grootmoeder na, Roodkapje verbaast zich over de lange armen en oren, grote ogen en tanden van grootmoeder, waarop de wolf haar wil pakken. Roodkapje vlucht, de wolf struikelt over het nachthemd, een houthakker schopt hem het bos in.

Roodkapje, De Kleine zeemeermin, Hansje en Grietje. [S.l.]: GAF, [196-?]
KB: KW XKW 3362
Collectie Roodkapje/Karsdorp

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

B211.2.4    B211.2.4   

Roodkapje    Roodkapje   

Grootje    Grootje   

2019-02-25