Hoofdtekst
De weerwolf, ja, hier was iemand die noemde ze de weerwolf. 't Was gewoon een oud mannetje. Hij ging er 's nachts om twaalf uur op uit. ,,Hij gaat bujen'' werd er dan gezegd. Hij kon weerwolven. Als schooljonges waren we d'r bang voor. Weerwolven dat waren mensen met de gedaante van een wolf. Vurige ogen. Ik herinner me uit m'n jeugd nog een verhaal, een dienstmeid had een vrije avond gehad en ze kwam thuis op de boederij. De weerwolf was op haar rug gesprongen. En die broer van die boer komt even later thuis, hetzelfde. ,,Wat d'r nou op m'n rug zit''. De boer pakt een lataarn en ging kijken. Wat was 't nou? 't Was een bok! Want ze hadden daar zo'n aanhalige bok, die kwam wel is met z'n kop tegen je an stoten.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
SINSAG 0804 - Werwolf nimmt viele Gestalten an.
SINSAG 0804 - Werwolf nimmt viele Gestalten an.
Beschrijving
Een oud mannetje stond bekend als weerwolf. Een weerwolf is een mens met de gedaante van een wolf met vurige ogen.
Weerwolven springen ook op iemand zijn rug, maar in dit geval was dat een aanhalige bok.
Weerwolven springen ook op iemand zijn rug, maar in dit geval was dat een aanhalige bok.
Bron
Kooijman, Henk: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 244.
Motief
D113.1.1 - Werwolf.
D113.1.1 - Werwolf.
Commentaar
Bujen is te vergelijken met toveren of spoken.
Plaats van Handelen
Meteren
Meteren