ROODKAPJE181

- Vandaag moet je grootmoeder een mandje met eten brengen, Roodkapje, want ze is ziek.
Roodkapje knikt en zet haar mutsje schuin op haar hoofd. Parmantig loopt ze het paadje af en zwaait nog even.
- Op de paden blijven hoor, waarschuwt moeder.
Even later loopt Roodkapje het bos in. Wat ruikt het lekker! Overal staan bloemen. Zou ze een bosje voor grootmoeder plukken? Intussen merkt Roodkapje niet dat ze van het pad is afgeraakt. Daar heb je het al! Achter een dikke boom komt de wolf te voorschijn. Hij vraagt met vriendelijke stem waar ze naar toe gaat. Wat een aardig dier! denkt Roodkapje.
Maar wat doet de boze wolf? Hij gaat er snel vandoor en rent regelrecht naar het huisje van grootmoeder. Daar springt hij door het raam. Als grootmoeder hem ziet, schrikt ze zo erg dat ze een hoge gil geeft en het op een lopen zet. Pardoes struikelt de wolf over het voetenbankje. Intussen verstopt grootmoeder zich in de kast en doet de deur op slot. Au! jammert de wolf. Hij heeft zijn snuit flink bezeerd. Hij speurt de kamer af. Waar is grootmoeder gebleven? Is ze soms haar huisje uitgevlucht? Hij grabbelt in de ladenkast en haalt er een nachtpon en een slaapmuts van grootmoeder uit. Vlug kleedt hij zich om, want hij weet dat Roodkapje spoedig bij het huisje zal aankomen. Net op tijd ligt hij onder de dekens.
Daar klopt Roodkapje op de deur.
- Kom maar binnen, kind! roept de wolf met verdraaide stem, de deur is open!
Roodkapje loopt naar het bed. Grootmoeder ziet er heel anders uit, ze is vast erg ziek. Ze geeft grootmoeder vandaag maar geen kus.
- Maar... grootmoeder, wat heeft u grote oren, zegt Roodkapje.
- Daar kan ik beter mee horen, zegt de wolf.
- En wat heeft u een grote, rode neus...
- Tja, daar ben ik net op gevallen, zegt de wolf klagerig.
- En wat heeft u een grote tanden...
- Daar kan ik jou beter mee… opeten, brult de wolf.
Hij springt uit bed en wil Roodkapje beetpakken. Maar gelukkig springt Roodkapje net opzij en holt naar buiten. Ze schreeuwt zo hard als ze kan.
- Help! Help! De wolf wil me opeten!
Gelukkig heeft een jager het geroep gehoord. Hij snelt naar grootmoeders huisje, waar zojuist de wolf naar buiten rent. Meteen begrijpt de jager wat er aan de hand is. Hij zet het op een lopen en geeft de wolf een flink pak rammel. Als hij de wolf ten slotte in de beek heeft gegooid, bromt hij
- Ziezo, daar hebben we geen last meer van.
- Dank u wel, jager! roept Roodkapje. U heeft me gered!
- Wat ben ik blij dat alles toch nog goed is afgelopen! zegt grootmoeder.

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Ondanks de waarschuwing van moeder om onderweg naar grootmoeder op de paden te blijven, plukt Roodkapje buiten het pad bloemen. Ze ontmoet de wolf die naar het huis grootmoeder gaat, haar zo laat schrikken dat ze zich in een kast verstopt, de wolf struikelt, trekt kleren van grootmoeder aan en gaat in bed liggen wachten op Roodkapje. Ze verbaast zich over de oren, neus en grote tanden van grootmoeder, waarop de wolf haar wil pakken. Roodkapje kan vluchten, een jager komt op haar hulpgeroep af, geeft de wolf een pak slaag en gooit hem in het water.

Gemma van Leeuwen. Roodkapje. Chevron: Hemma, [1996]
KB: 4094953
Collectie Roodkapje/Karsdorp

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

Ills Carlos Busquets

Roodkapje    Roodkapje   

2019-03-20