Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ESOPET59

Een sprookje (), 13e eeuw

Hoofdtekst

Een hinde quam in vremder stede
daer men haer luttel eren dede
doe viel die hinde in .i. pit
als die liede saghen dit
waren si blide ende si loeghen
1300 ende scoudense ende sloeghen
ghenade seit si laet mi gaen
allaes wat hebbic v mesdaen
some hadden sijs iammerhede
dat men haer soe grote pine dede
1305 ende si worpen haer broet
daer si lach in groter noet
dander gauen haer slaghe groet
ende lietense ligghen over doet
daerna als die hinde ghenas
1310 ende si te haer seluen comen was
doe quam si ten ghenen gaen
die haer hadden quaet ghedaen
daer ginc si biten slaen ende steken
ende hare leelijchede wreken
1315 ic weet wel seegt si ic bens vroet
di mi quaet dede ofte goet
ic wille quaet met quade gelden
ende goet met goede al doet ment selden
hets dorperheit te doene scande
1320 .i. man in vremden lande
diet doet mach noch wel gheraken
daer mens comen sal te wraken

Beschrijving

Een hinde valt in een vreemd land in een put. Sommige mensen slaan en kwellen haar. Andere hebben medelijden en geven brood en verzorgen haar. Zodra ze weer vrij en genezen is, wreekt ze zich op degenen die haar zo slecht behandelden.

Bron

handschrift UB Leiden Ltk. 191 (95r-103v)

Commentaar

13e eeuw
Voor een teksteditie zie Esopet. Ed. G. Stuiveling. Amsterdam 1965. Deel 2.
Zie ook: J.A. Schippers, Middelnederlandse fabels: studie van het genre, beschrijving van collecties, catalogus van afzonderlijke fabels. Nijmegen 1995. nr. 139. Hinde in put.

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21