KOOIJMAN2212

Wat ik u nu vertel, dat is werkelijk in mijn schooljaren gebeurd. Er was een huishouden van drie broers en twee zusjes en niet zo heel jong meer. Een zus werd ziek en de dokter constateerde t.b. Maar er was in de buurt een vrouw die al oud was en niet zo mooi meer was en dan had je al heel gauw de naam, dat je heksen kon. Maar daar in de buurt was ook een soort wonderdokter en die wist een middel om dat te weten. Als ze t.b. had, dan moesten ze een witte geit zonder horens kopen en die melk moest de zieke drinken. Werd ze niet beter dan was ze behekst. En ze werd niet beter. Wel erger. Dus ze was behekst, maar om dat te weten wist hij ook een feilloos middel. Die toverheks kwam nogal dikwijls bij die zieke, alleen uit burenplicht. Maar ja, die wondermens wist ook raad of zij heksen kon of niet en dan moest je een huiszegen die gewijd was, onder den dorpel van de voordeur leggen. Kon ze daar ongehinderd over, dan kon ze niet heksen. Kon ze er niet over, dan natuurlijk wel. En de proef werd gedaan. Een moest er naar de heks om te zeggen, dat ze even moest komen. De hele buurt had die dag vrij genomen om te kijken of ze werkelijk heksen kon. Maar die heks vond het zo raar, dat al die mensen daar waren. Maar ze werd door twee mannen in gelaten en die wilden haar met geweld binnen krijgen, maar ze verweerde als een paard en nam de vlucht. "Kijk maar", zegt de wonderdokter, "dat ze heksen kan". En iedereen moest zeggen dat dat
waar was. Dat is allemaal gebeurd toen ik nog een schooljongen was.

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

Een zusje kreeg t.b. en er werd gedacht dat een buurvrouw haar behekst had. Zij was oud en lelijk en kwam vaak langs bij het zieke meisje. Nadat het drinken van geitenmelk het meisje niet beter maakte, probeerde men erachter te komen of het een heks was. Er werd een gewijde huiszegen onder de dorpel gelegd en als de vrouw daar niet overheen kon, was ze een heks. De vrouw vluchtte en liet zo blijken dat zij een heks was.

Kooijman, Henk: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 298.