Hoofdtekst
Dat was in 1870. Daar was een vrouw van zo'n jaar of veertig, die moest altijd 's avonds door het donker naar huis. Daar was toen een man, die wou haar bangmaken. Hij ging op de poort van het kerkhof zitten waar zij langs moest komen met een wit laken om. Die vrouw keek en ze zei: "Een witte geest heb ik wel meer gezien, maar daar een zwarte bovenop nog nooit". Die man schrok zo van die woorden dat hij viel en dood was.
Beschrijving
Een vrouw moest altijd 's avonds door het donker naar huis. Daar was toen een man, die wilde haar bangmaken. Hij ging op de poort van het kerkhof zitten waar zij langs moest komen met een wit laken om. Die vrouw keek en ze zei: "Een witte geest heb ik wel meer gezien, maar daar een zwarte bovenop nog nooit". Die man schrok zo van die woorden dat hij viel en dood was.
Bron
Kooijman, Henk: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 306.