ROODKAPJE373

Er was eens een lief klein meisje. Iedereen noemde haar Roodmutsje, omdat ze altijd het rode mutsje droeg dat ze van haar oma had gekregen.
‘Roodmutsje,’ zei moeder op een dag. 'Oma is ziek. Breng haar deze honingkoeken en deze fles vlierbessenwijn. Daar is ze dol op. Treuzel niet onderweg, wees niet te nieuwsgierig en wijk in geen geval van het pad af! 'Nee, mam,' beloofde Roodmutsje. Ze nam de mand en vertrok.
Oma woonde een heel eind dieper in het Biezebos. In een knus holletje onder de Knoestige Eik aan de andere kant van de beek. Dus stapte Roodmutsje flink door. Ook al woog de mand almaar zwaarder en geurde het overheerlijk naar kamperfoelie op het zachte mos onder de grote vliegenzwam.
‘Hallo, Roodmutsje,’ sprak opeens een stem. Roodmutsje draaide zich met een ruk om en bekeek de grote zwerfkater nieuwsgierig van top tot teen. ‘Wie ben jij?’ vroeg zeg. 'Mijn naam is Drifter,' antwoordde de kater en hij maakte een diepe buiging. ‘Waar ga jij naartoe, Roodmutsje?' ‘Naar oma. Ze is ziek. Ik breng haar deze mand met koeken en wijn.' ‘ha zo,' glimlachte Drifter breed. 'Ik moet toevallig ook die kant op. Zal ik die zware mand voor je dragen?' ‘Graag,’ knikte Roodmutsje. 'Kijk eens wat een mooie bloemen!" wees Drifter naar de dotterbloemen, die de oevers van de Biesbeek sierden. 'Waarom plukje geen boeket voor je oma?' ‘Schitterend idee!’ vond Roodmutsje. 'Oma is dol op bloemen." Ze verliet het pad en plukte de ene bloem na de andere, terwijl Drifter zo snel hij kon naar het holletje van oma liep.
‘Wie is daar?’ vroeg oma toen Drifter op de deur klopte. ‘Roodmutsje,’ antwoordde de valse kater. ‘Ik breng koeken en wijn.’ ‘Kom binnen, de deur is niet gesloten.’ Drifter duwde de deur open, sprong op oma af en verslond haar in één hap. Eigenlijk in twee happen, want oma was nu eenmaal niet de magerste.
Hé, wat vreemd, dacht Roodmutsje toen ze wat later bij het holletje van oma aankwam. De deur staat open. Ze ging naar binnen en liep naar de slaapslof.
'Kijk oma! Dit boeket heb ik voor jou geplukt!’ straalde ze. Maar oma zag er heel vreemd uit met haar slaapmuts zo diep over haar ogen. ‘Hé, wat heb jij grote oren, oma,’ merkte Roodmutsje nu pas. Zo kan ik je beter horen,' antwoordde Drifter met een schriel stemmetje. ‘En wat een grote ogen!’ 'Zo kan ik je beter zien.’ ‘En wat een grote handen!’ 'Zo kan ik je beter pakken!' grijnsde de kater verlekkerd zijn tanden bloot. ’En wat een scherpe tanden!’ schrok Roodkapje. 'Zo kan ik je beter opeten!!’ gromde de griezel.
Hij veerde op, greep Roodmutsje beet en schrokte haar gulzig naar binnen. Daarna dook hij weer in oma’s slaapslof en viel luid snurkend in een diepe slaap.
Een jager hoorde het gesnurk en kwam nieuwsgierig een kijkje nemen. 'Alle keutels!’ schrok de man toen hij Drifter met een gezwollen buik in oma's slof zag liggen. Hij pakte zijn mes en sneed de buik van de kater open. ‘Oef, net op tijd!’ blies Roodmutsje opgelucht. ‘Erg gezellig was het daar niet.' Roodmutsje haalde snel enkele grote stenen en stopte die in Drifters buik. Oma naaide die mooi weer dicht.
'Au,' kreunde de slokop toen hij wakker werd. 'Die twee liggen zwaar op mijn maag. Een slokje water zal me goeddoen.' Hij strompelde het hol uit naar de Biesbeek. Maar toen hij vooroverboog om te drinken, trokken de stenen hem het water in en hij verdronk.
Het nieuws dat Drifter dood was, deed snel de ronde. Het hele Biezebos herademde. Zoiets moest natuurlijk worden gevierd. Moeder bracht twee manden met honingkoeken en vlierbloesemwijn. Tante Hips en tante Tros zorgden voor de muziek.

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Versie waarin Roodkapje Roodmutsje heet, en de wolf een kater is.
Ondanks de waarschuwing van moeder om onderweg naar grootmoeder op het pad te blijven en niet te treuzelen, is Roodmutsje ongehoorzaam. In het bos komt ze een zwerfkater tegen, vertelt dat ze naar grootmoeder gaat en waar ze woont, en laat zich verleiden om bloemen te plukken. Intussen gaat de kater naar grootmoeders hol, klopt aan, doet de stem van Roodmutsje na, kan binnenkomen, eet grootmoeder op, zet de slaapmuts van grootmoeder op en gaat in haar slaapslof liggen. Roodmutsje verbaast zich over de deur die open staat en over de ogen, oren, handen en tanden van grootmoeder, waarna de kater haar opeet. De kater snurkt in zijn slaap zo hard dat een jager gaat kijken, die de gezwollen buik ziet en de buik opensnijdt, waar Roodmutsje en grootmoeder uit komen. Ze vullen de buik van de kater met stenen, naaien de buik dicht, nadat de kater wakker is geworden heeft hij dorst, valt bij het drinken uit de beek door de rollende stenen in zijn buik voorover en verdrinkt.

Marc De Bel. Roodmutsje. Amsterdam [etc.]: Tingel, 2003
KB: 5185892
Collectie Roodkapje/Karsdorp

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.    Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

K1832    K1832   

Ills Steven Dhondt

Roodmutsje    Roodmutsje   

Biesbeek    Biesbeek   

Drifter    Drifter   

Tante Hips    Tante Hips   

Tante Tros    Tante Tros   

Roodkapje    Roodkapje   

Biezebos    Biezebos   

Knoestige Eik    Knoestige Eik   

2019-05-09