ROODKAPJE217

Net nadat Roodkapje vertrokken was, kwam de houthakker naar haar moeder om te zeggen dat er een wolf in het bos was gezien. "O nee!" riep de moeder van Roodkapje en ze rende achter Roodkapje aan om haar terug te roepen, maar het was te laat.
In het begin dacht Roodkapje er wel aan om op het pad te blijven. Maar het was een prachtige dag en overal groeiden kleurige wilde bloemen. Ze besloot er een paar te plukken en daarna wilde ze wat varens plukken die langs de rivier groeiden.
"Hallo", zei een stem beleefd. Het was de wolf, die naar haar had zitten kijken.
"Hallo", antwoordde Roodkapje. Ze was een beetje bang, maar de wolf leek wel aardig. "Waar ga je heen, meisje?" vroeg de wolf. "Naar het huisje van grootmoeder", zei Roodkapje. "Aha", zei de wolf. "En waar is dat dan?" Roodkapje vertelde het hem. "Ga maar gauw," zei de wolf, "en doe je grootmoeder de hartelijke groeten van mij."
Doordat de wolf veel harder kon lopen dan Roodkapje was hij heel snel bij het huisje van grootmoeder. "Wie is daar?" riep grootmoeder. "Ik ben het, Roodkapje", zei de wolf met een hoge piepstem. "Kom binnen, lieve kind", zei grootmoeder. Toen ze de wolf zag, sprong grootmoeder uit haar bed en verstopte zich in de kast. Ze hield de kastdeur goed dicht.
De wolf zette grootmoeders bril op, trok een van haar nachtmutsen over zijn oren, klom in het bed en trok de dekens tot aan zijn kin. Vlak daarna klopte Roodkapje op de deur van het huisje. "Wie is daar?" riep de wolf met zijn zachtste stem. "Roodkapje", antwoordde het meisje. "Kom toch binnen, lieve kind", zei de wolf lief. Ook al had de wolf zijn gezicht bijna helemaal onder de dekens, toch merkte Roodkapje dat er iets vreemds was.
“O, grootmoeder," zei ze, "wat hebt u een grote ogen."
"Dat is om je beter te kunnen zien, meisje", antwoordde de wolf.
“O, grootmoeder," zei ze, "wat hebt u een grote oren."
"Dat is om je beter te kunnen horen, meisje", zei de wolf.
Toen zei Roodkapje: “O, grootmoeder, wat hebt u een grote tanden!"
"Dat is om je beter te kunnen opeten", grauwde de wolf en hij sprong uit het bed!
Roodkapje gilde zo hard dat de houthakker, die in de buurt was, zwaaiend met zijn grote bijl het huisje in kwam rennen. De wolf sprong het raam uit en werd nooit meer gezien.
Grootmoeder deed de kast open en Roodkapje vloog in haar armen. Ze waren net de houthakker aan het bedanken toen de moeder van Roodkapje binnen kwam rennen.
Roodkapje beloofde haar dat ze nooit meer van het pad af zou gaan.
Toen gingen ze allemaal aan tafel zitten en aten de lekkere versgebakken koeken die Roodkapje had meegebracht.

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Nadat Roodkapje op weg is gegaan naar grootmoeder komt een houthakker vertellen dat er in het bos een wolf is gezien. Eerst blijft Roodkapje op het pad, maar later plukt ze bloemen. Ze ontmoet de wolf, vertelt ze naar grootmoeder gaat en waar ze woont. De wolf is eerder bij grootmoeders huis, klopt aan, en mag binnenkomen. Zodra grootmoeder de wolf ziet verstopt ze zich in een kast. De wolf verkleedt zich als grootmoeder en gaat in bed liggen. Als Roodkapje aanklopt doet de wolf de stem van grootmoeder na, Roodkapje komt binnen, verbaast zich over de ogen, orenen tanden van grootmoeder., waarna de wolf haar wil opeten. Roodkapje gilt zo hard dat een houthakker met zijn bijl naar binnen komt, en de wolf vlucht. Roodkapje belooft nooit meer ongehoorzaam te zijn.

Patricia Whitten. Roodkapje. [Lisse]: [Rebo], 1990
KB: 2038432
Collectie Roodkapje/Karsdorp

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

Ills Colin Petty
Oorspr. titel en uitg. Little red riding hood. [S.l.]: Morris, 1989

Roodkapje    Roodkapje   

2019-06-13