Hoofdtekst
Het ging met meer dingen soms raar toe op Texel. B.v. met het verkoopen van land.
Neen, niet het land op het eigenlijke Texel, maar in hoofdzaak dat van Eierland.
Tegenwoordig is dat Eierland een moderne polder, met rechte wegen en rechte slooten. Weiland rechts en weiland links, weiland zoover men ziet. Het goudgele koren wuift er zijn aren in de wind en de papavers bloeien er in hun matblauwe kleuren.
Nu is Eierland een moderne polder en het verkoopen van land gaat er heel regelmatig toe, maar vroeger ...
Wie wou er land hebben in die woestenij van moeras en biezen, veen en klei, water en riet? Wat moest men er mee doen?
De kastelein van het Eierlandsche huis misschien?
Ach nee, die kon het wel zonder dat land stellen. Die had genoeg aan de eieren en de konijnen.
Hoe dat verkoopen dan wel toeging?
Er was eens een boereknecht en die had een beetje de kolder in de kop. Wat kon het hem schelen? Hij wou dan wel een stuk land hebben.
Hoe groot is het? vroeg die boereknecht.
Het mat vijftig bunders.
Wel, ik geef er een half pond tabak voor. Graag of niet. Doen, goed. Niet doen, ook goed.
Nu is een half pond tabak niet veel maar toch altijd nog meer dan niets en dus werd die boereknecht eigenaar van vijftig bunders land.
Maar zooals dat dan gaat met boereknechts die de kolder in de kop hebben. Hij vergat geheel en al zijn eigendom en vertrok op een goeden dag naar Amerika.
En toen het tijd was om de polderlasten te innen en het polderbestuur geen eigenaar vond van die vijftig bunders, wat kon het toen anders doen dan die vijftig bunders maar weer terug te nemen?
Zie, zoo ging het er in vroeger dagen toe.
Neen, niet het land op het eigenlijke Texel, maar in hoofdzaak dat van Eierland.
Tegenwoordig is dat Eierland een moderne polder, met rechte wegen en rechte slooten. Weiland rechts en weiland links, weiland zoover men ziet. Het goudgele koren wuift er zijn aren in de wind en de papavers bloeien er in hun matblauwe kleuren.
Nu is Eierland een moderne polder en het verkoopen van land gaat er heel regelmatig toe, maar vroeger ...
Wie wou er land hebben in die woestenij van moeras en biezen, veen en klei, water en riet? Wat moest men er mee doen?
De kastelein van het Eierlandsche huis misschien?
Ach nee, die kon het wel zonder dat land stellen. Die had genoeg aan de eieren en de konijnen.
Hoe dat verkoopen dan wel toeging?
Er was eens een boereknecht en die had een beetje de kolder in de kop. Wat kon het hem schelen? Hij wou dan wel een stuk land hebben.
Hoe groot is het? vroeg die boereknecht.
Het mat vijftig bunders.
Wel, ik geef er een half pond tabak voor. Graag of niet. Doen, goed. Niet doen, ook goed.
Nu is een half pond tabak niet veel maar toch altijd nog meer dan niets en dus werd die boereknecht eigenaar van vijftig bunders land.
Maar zooals dat dan gaat met boereknechts die de kolder in de kop hebben. Hij vergat geheel en al zijn eigendom en vertrok op een goeden dag naar Amerika.
En toen het tijd was om de polderlasten te innen en het polderbestuur geen eigenaar vond van die vijftig bunders, wat kon het toen anders doen dan die vijftig bunders maar weer terug te nemen?
Zie, zoo ging het er in vroeger dagen toe.
Beschrijving
Ooit kocht een boerenknecht met kolder in zijn kop een stuk land van Eierland op Texel voor een half pond tabak. Hij vergat echter zijn eigendom en vertrok naar Amerika. Toen had het polderbestuur het land maar weer teruggenomen.
Bron
Legenden langs de Noordzee/ S. Franke. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie, 1934, p. 191-192.
Naam Overig in Tekst
Eierlandsche huis 
Eierlandsche huis 
Naam Locatie in Tekst
Texel
Texel
Eierland
Eierland
Amerika
Amerika