Hoofdtekst
Roodkapje; bij Roodkapje en den leelijken, leelijken wolf.
O, als die goede houthakker niet juist langs de deur gekomen was, had Roodkapje haar lieve Moesje nooit weêrgezien! Eigenlijk was het wel haar eigen schuld .... Want had Moesje haar niet zóó gezegd, dat zij recht door moest gaan, en gauw de wafeltjes en de eieren aan Grootmoeder brengen
Toch had zij een zijweggetje ingeslagen; daar stonden o zoo veel mooie bloemetjes, en in plaats van gauw voort te maken, bleef Roodkapje, dat stoute kind, bij al de bloemetjes een praatje houden, tot zij eenklaps den grooten hongerige wolf voor zich zag staan.
"Zou dat een groote hond wezen?" dacht het kleine domme Roodkapje, "dan kon ik wel zoo ver met hem samengaan
Nu hoe die wandeling afgeloopen is, dat weten we allemaal wel.
Die arme oude Grootmoeder .... wat zal zij geschrokken wezen, toen die leelijke wolf binnenkwam en haar ophapte.
Gelukkig kroop zij later nog heelhuids uit den wolf zijn buik te voorschijn! Hij had het arme oudje zóó maar doorgeslikt .... in één grooten, geweldigen slok.
Zóó gaat het nu, als kindertjes niet doen, wat hun moeders zeggen. Laten we dus maar oppassen, en nóóit een zijweggetje ingaan, als we het rechte pad moeten houden!
O, als die goede houthakker niet juist langs de deur gekomen was, had Roodkapje haar lieve Moesje nooit weêrgezien! Eigenlijk was het wel haar eigen schuld .... Want had Moesje haar niet zóó gezegd, dat zij recht door moest gaan, en gauw de wafeltjes en de eieren aan Grootmoeder brengen
Toch had zij een zijweggetje ingeslagen; daar stonden o zoo veel mooie bloemetjes, en in plaats van gauw voort te maken, bleef Roodkapje, dat stoute kind, bij al de bloemetjes een praatje houden, tot zij eenklaps den grooten hongerige wolf voor zich zag staan.
"Zou dat een groote hond wezen?" dacht het kleine domme Roodkapje, "dan kon ik wel zoo ver met hem samengaan
Nu hoe die wandeling afgeloopen is, dat weten we allemaal wel.
Die arme oude Grootmoeder .... wat zal zij geschrokken wezen, toen die leelijke wolf binnenkwam en haar ophapte.
Gelukkig kroop zij later nog heelhuids uit den wolf zijn buik te voorschijn! Hij had het arme oudje zóó maar doorgeslikt .... in één grooten, geweldigen slok.
Zóó gaat het nu, als kindertjes niet doen, wat hun moeders zeggen. Laten we dus maar oppassen, en nóóit een zijweggetje ingaan, als we het rechte pad moeten houden!
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood 
ATU 0333 - Little Red Riding Hood 
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)
Beschrijving
Moeder waarschuwt Roodkapje om onderweg naar grootmoeder op het pad te blijven en niet te treuzelen. Roodkapje gaat van het pad af om bloemen te plukken Ze komt een wolf tegen, denkt dat het een hond is, en loopt met de wolf op. De wolf eet grootmoeder op, maar grootmoeder komt later ongedeerd uit de buik. Een houthakker redt Roodkapje. Moraal van het verhaal is dat kinderen moeten luisteren en op het rechte pad moeten blijven.
Bron
Joha. W. Kerkmeijer-Bakker. Mijn liefste boek: vertellingen. Almelo: Hilarius Wzn., [1909]
KB: KW XKN 306
Collectie Roodkapje/Karsdorp
KB: KW XKN 306
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
B211.2.4 - Speaking wolf.
B211.2.4 - Speaking wolf.
J21.5 - ”Do not leave the highway“:
J21.5 - ”Do not leave the highway“:
Commentaar
Naar Charles Perrault
Naam Overig in Tekst
Roodkapje
Roodkapje
Datum Invoer
2019-06-27