Hoofdtekst
Op een dag zei haar moeder: Hier is een stukje brood. Breng dat naar grootmoeder, want ze is ziek. Maar pas op dat je niet te lang in het bos blijft, ga direct naar grootmoeders huis en stop niet onderweg.
Grootmoeder woonde op een half uur lopen van het dorp, aan de andere kant van een dicht bos. Onderweg zag Roodkapje prachtige bloemen en ze dacht dat dat wel een mooi cadeau voor grootmoeder zou zijn. Ze stopte om een bosje bloemen te plukken. Maar heel langzaam raakte ze van het pad af...
Al gauw kwam ze de wolf tegen. Ze wist niet dat de wolf zo'n gemeen dier was, dus ze was niet bang. 'Goedemorgen lief kind, hoe heet je?', vroeg de wolf heel vriendelijk. 'Ik heet Roodkapje en ik ga naar grootmoeder die in het bos woont om haar een brood te brengen', antwoordde Roodkapje.
De boze wolf zei dat hij een kortere weg naar grootmoeders huis wist en liet die zien. Roodkapje bedankte hem en ging weer op weg. Maar ze wist niet dat de boze wolf haar een langere weg had gewezen, zodat hij eerder bij grootmoeders huis zou zijn dan Roodkapje!
De wolf rende snel naar grootmoeders huis en deed net of hij Roodkapje was, zodat grootmoeder opendeed. Zodra hij binnen was, at hij haar in één hap op. Daarna trok hij haar nachthemd aan, stapte haar bed in en wachtte af.
Roodkapje kwam eindelijk bij grootmoeders huis aan. Eenmaal binnen liep ze naar haar bed. Grootmoeder had haar slaapmuts over haar gezicht getrokken en zag er vreemd uit. Roodkapje zei: ‘O grootmoeder, wat hebt u grote oren!' 'Zo kan ik je beter horen', antwoordde de boze wolf. ‘O grootmoeder, wat hebt u grote ogen!’, zei Roodkapje verbaasd. 'Zo kan ik je beter zien.' ‘O grootmoeder, wat hebt u grote handen!' 'Zo kan ik je beter vastpakken, mijn kind', antwoordde de wolf, terwijl hij zich op een lekker hapje verheugde. ‘Maar grootmoeder, wat hebt u een grote mond!’ ‘Zo kan ik je beter opeten!’ De boze wolf sprong op en at Roodkapje op. Met een volle buik ging hij weer in bed liggen, viel in slaap en begon te snurken.
Op dat moment kwam er een jager langs, die dacht: 'Wat snurkt grootmoeder hard! Ik ga maar even kijken, misschien is ze niet lekker.' Hij ging het huisje binnen en zag de boze wolf in grootmoeders bed liggen. Hij pakte een schaar en begon de buik van de slapende wolf open te knippen. Na twee keer knippen kwam Roodkapje uit de buik en na nog twee keer knippen kwam ook grootmoeder weer tevoorschijn!
Gelukkig maakten ze het goed en ze besloten samen met de jager om de wolf een lesje te leren. Roodkapje ging het bos in en verzamelde een heleboel zware stenen. De stenen stopten ze toen in de buik van de slapende wolf. De jager pakte naald en draad en naaide de arme wolf dicht. Toen de boze wolf wakker werd, voelde hij zich zo zwaar dat hij niet kon bewegen.
Roodkapje gaf het brood aan grootmoeder en ze gingen gezellig picknicken.
Het meisje had een lesje geleerd: je moet altijd luisteren naar wat je moeder zegt!
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
Bron
KB: 5273704
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
B211.2.4 - Speaking wolf.   
J21.5 - ”Do not leave the highway“:   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
Commentaar
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
