VODA_012_03

Bie boer Dirks, da was een schapenboer, en die weunde aan de Scheundiekse straote en die had een Duitse schaapherder. Die ging geregeld de schaopen bij langs de dieke. En die kwam een keer bie de wei’je van Van Grunningen en die docht: ‘Daor staot toch zo veel lekker eten op de wei’je bie Van Grunningen, die gooiden de schaopen d’rin.’ Baos Van Grunningen die zag da, en die stuurden de knecht erop af. De schaper die zei: ‘Dan moet de baos zelf maar eens kommen.’ En die baos die kwam en die zei: ‘Wa ben die schapen’, want die zag d’r geen. De schaapherder zei: ‘Da ben geen schapen, baos, da ben niks als molshopen.’ En da was op een ander morgen, de schaper was met z’n schaapjes thuus en die zat bie convent, das een schuurtje, ’s avonds wat te luchten. Toen kwam d’r een van die knechts z’n praatje maken. De schaper zei: ‘M’n moeder verjaort vandaog, jongen, ga je mee naar Duitsland?’ De knecht die docht: ‘Hoe moet ik daar nu kommen?’ De schaper zei: ‘Ga jie maar gauw ankleden.’ En as die knecht terugkomt, dan zegt de schaper: ‘Kiek nou maar eens achter het convent of d’r niks staot.’ Eerst zag die niks, maar toen liep die tegen een blauwe schimmel an, die d’r achter sting. Toen zei de schaper: ‘Jie zeg geen woord, denk d’rom, maar ik zeg ‘n bie dan spring je d’r bie.’ De schaper klimt op die schimmel en die zegt bie en de knecht die springt er bie en weg waoren ze. Poosje laoter, misschien een kwartier, zegt de schaper: ‘Moeder is an ‘t koeken bakken, ik ruken ‘t.’ Ze komen op de grond, ze springen d’raf en op binnen. Vanzelf eerst moeder gefeliciteerd. ‘En, ik ‘t niet gezegd, dat ze aan ‘t koeken bakken was?’, zei de schaper, ‘en zulde lekkere koeken eten.’ Ja, ‘t was allemaal zo’n beetje voorbie en ze konden daar niet bluuven. ‘T was daar weer van hetzelfde; de knecht mocht weer niks zegge en zo kwamen ze ’s nacht terug in de wei’je. Den andern aovend zegt de schaper tegen de knecht: ‘Hoe het ’t bevallen?’ ‘Ja goed’, zegt de knecht, ‘maar toen we daar weggereden waoren kreeg ik een poosje later toch een schok.’ Die schaper die zei: ‘We waren ‘n beetje te laog’, want da paerd stootte zijn pootjes aan de Lieve-Vrouwetoren van Antwerpen. ‘Ga je nog eens mee?’, vroeg de schaper, maar de knecht heeft het nooit meer aangedurfd. [gelach]

SINSAG 0511 - Über Weg und Steg    SINSAG 0511 - Über Weg und Steg   

Een Duitse schaapherder die kan toveren, doet de boer geloven, dat de schapen die illegaal in de wei grazen molshopen zijn. Hij vliegt met een knecht op een blauwe schimmel door de lucht naar Duitsland naar de jarige moeder, die koeken bakt. Het paard stoot op de terugweg zijn poot tegen de torenspits van Antwerpen. De knecht durft zo'n luchtreis nooit meer aan.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Het betreft een aparte variant van SINSAG 0511, met een mannelijke heks/tovenaar, die met een ander op een paard door de lucht naar Duitsland vliegt om een verjaardag te vieren. Op de terugweg gaat het even mis als het paard een torenspits aantikt.

Dirks    Dirks   

Van Grunningen    Van Grunningen   

Duitsland    Duitsland   

Antwerpen    Antwerpen   

Duitsland    Duitsland   

Antwerpen    Antwerpen