VODA_012_17

En dan eh, vroeger waren, was er ook altijd sprake van toverboekjes, oh die toverboekjes die hebben me vreselijk geïntrigeerd vroeger altijd. Al mijn ooms en tantes waren altijd over toverboekjes aan ’t vertellen. Als je nou eh eenmaal zo’n boekje had, als je d’r nog maar niks uit gedaan had dan kon je ‘t nog wel kwijt worden. Maar had je nou een paar trucs d’r uit geprobeerd, en hoe méér trucs je d’r uit geprobeerd had, hoe moeilijker het was om d’r vanaf te komen. De eenvoudigste truc was een ei laten dansen op de punt van een bonenstaak. Als het ei bijna bovenaan was, of als je hand bijna bovenaan was, dan ging het ei vanzelf uit de hand en begon te dansen boven op de bonenstaak. Da was, dat was de eerste truc uit het boekje, en dan kwam d’r nog van alles, eh wat heel erg bekend was was altijd muizen maken, muizen maken uit dorre bladeren, maar die hadden nog geen staarten. Maar als je wat verder was, dan kon je muizen maken mét staarten. Maar die moesten uit leem gemaakt worden, dan kon je d’r staarten aan maken, en je kon, tenslotte kon je andere mensen dingen voor je laten doen en da was natuurlijk heel erg gevaarlijk. Maar hoe verder je in dat boekje ging hoe meer dingen je kon, hoe moeilijker en hoe meer onder de, de dwang en de, de de invloed van het boekje je eigenlijk kwam, ja de mensen zeien dan: ‘Ja, dat was een duivelsboekje’, en je stond dan helemaal onder invloed van de duivel, en dan moes altijd de pastoor of de kapelaan d’r aan te pas komen, de kapelaan kon het meestal nog niet eens, dat moest een hogere geestelijke zijn, de pastoor, die dan met veel moeite, en en ’t was altijd hetzelfde, altijd bádend in hun zweet en alsmaar door biddend dat boekje dan weg- wegbrachten en verbrandden. En dan was je d’r vanaf. Maar als ‘r nou iemand anders: ‘Ja och, wat zou dat, geef mij dat boekje maar mee, ik ben d’r nie bang voor’, dan was de volgende dag was ie weer op de plek terug van degene die d’r kunstjes uit gedaan had. Dat was met die toverboekjes, ’t waren meestal arme boerenknechten, en u weet wel, in het begin was het leuk om eens iets aparts te kunnen en dan eh later dan, ja dan werden ze d’r voor aangezien dat ze wat aparts waren, maar ten slotte wilden ze d’r graag vanaf en dat was dan dikwijls moeilijk hè. Meer kan ik er nie van zeggen. Dat was van eh van de toverboekjes. Men zegt, dat die een eh zo’n boekje gezien had. Maar ik weet natuurlijk nie of ’t waar is, maar het was altijd zo’n eh hele serieuze strenge mens. Hij zei hij had zo’n boekje gezien en eh ’t had een zwart kafje zei ie, net een gewoon notitieboekje. En daar stond het in opgeschreven en daar stonden ook de tekeningen bij. Maar ik, ik weet nie of ’t waar is hoor want ik heb in zoveel verhalen dat allemaal eh gehoord, van toverboekjes die duiken overal op, hè? En dat je d’r niet vanaf kunt komen...

SINSAG 0752 - Zauberbuch kann nicht verbrannt oder weggegeben werden: Zauberer lässt es stehlen.    SINSAG 0752 - Zauberbuch kann nicht verbrannt oder weggegeben werden: Zauberer lässt es stehlen.   

Uit een toverboekje kon je allerlei trucs leren, zoals een ei laten dansen op de punt van een bonenstaak, muizen maken uit dorre bladeren of mensen dingen voor je laten doen. Hoe meer trucs je leerde uit een toverboekje, hoe moeilijker het was om er vanaf te komen. Mensen zagen het als een duivelsboekje. Een hogere geestelijke moest het toverboekje al biddend en badend in het zweet wegbrengen en verbranden. Alleen op die manier kon je van het toverboekje af komen.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

D1266 - Magic book.    D1266 - Magic book.   

Het verhaal is van het type SINSAG 0752, maar hier blijkt het toverboekje toch vernietigd / verbrand te kunnen worden (door een katholieke geestelijke)