ENGELB_01_005

wie nam’n wa mangs ‘n stuk met, mè dan kneepie’m; mè in die daag, doe ging mien vare, wat mien vare was, dee ging èènkel maol oet met dee vrouwleu van de Preake-Roetgerink - dat was ‘n stuk of dree vrouwleu en doa hef mien vare wa es mangs vekearing methad, dat leut he zich wa bliek’n; he gung vroge gearn hen kuie, mè ook hen kaat’n. “Nô, zeg he, “Ik bin bie de Preake, zeg he, en de vrouwleu, zeg he, die wan’n nao ‘t maark, zeg he, nao Hengel; het hef ôp ne zaoterdagaond west, vro deuste, zeg he, vrouwleu, zeg he,’n betje laat, zeg he, zie mus’n aolmaol loop’n, fiets’n han’n wie nich, mè zie bint met hea dree’n wa bie meka, mè zie kwam’m zo allebastns laat wier, zeg mine vaa, ik wol al haost nao hoes en doe kômt ze wier, alle dree zo wit as ‘n liek en zee han’n gen woard kön’n oetbreng; doe har ‘n ool’n Naads, dee har ezeg, at den kuie, dan zeer he altied, hun, hun, at he leup ook, ie kôn’n ‘m aait heur’n ankom’n, al zag ie ‘m nich in ‘n deuste, hun, hun. Har ‘n ool’n Naads zegd, ik kôm doa ja vandan en ik heb niks ezeen; ja, har den Hanna zegd, ie hebt nene goo’n borrel had, as ie nao Boarn gaot; jao, dat deur he ook, mè wie hebt ezeen; ja, har mien vaar zegd, mè ik mot ok vôt, wat heb ie dan ezeen? Dam mös doe langs bie Straot’n Dieks ôp den deuster’n weg, nô he hef wa zeum’m heur’n, wie hebt wa good ezeen, wie bint deur ‘t wate köm’m, wie bint owwe ‘t takdraod gaon, wie hebt vastezet’n en wie bint vedwöl’n en aans ha’w nich zo laat west. Mien vaar zer, boe is toch Gods meuglijk, boe kan dat nô? Ik môs der toch langs, mè nô wan’n der ok nog keals in hoes en ooldere keals as ik, ik zer teng dee keals, ik gao ok nich owwe Boarn, ik mot der hen, ik mot in Gods naam mè ne stok metnem’m doa oet ‘n takbôshoop en dan mo’k ‘t mè prebear’n. Doe han’n dee keals ezeg, wie brengt oe vôt, wie laot oe nich alleen loop’n, de waanglöchte an, zeg he, woa wie hen en wie komt doa, zeg he, zô’n hônned mete van dee plaatse, zeg he, woa ‘t dan wean zôl, wat wil ‘t geval, zeg he, de löcht geet oet, angestök’n, wier oet, doe zen’n dee keals, het doog der nich, die löchte geet nooit oet en nô geet he oet, zeg mien vaar, mè ik kan hier nich bliem’m ik mot duur, ja ja, nô ja, wie komt oe ja wa nao; nô zeg de va, ik môs vedan en waarachtig zeg de va, ik mot ealijk zeng, zee praot’n van zeum heur’n, mè ‘t har der ook zeum heur’n ik dèènke, mien God wat kan dat wèèn, dat steet mil’n ôp ‘n weg; venaomd doe bin ik der langsekom’m, doe was ‘t lech ewest, niks gebuurd, mè nô steet dan toch mil’n ôp ‘n weg en ‘t is toch net of ‘t leawt of ‘t van alle kaant’n houwt, ik ging nog es nen trad näöder, nog nen trad näöder, ik zer, ja keals kômt mè hier hen , ik zeet wa, oe vrouwleu hebt geliek, mè ik mot toch bekiek’n , of ‘t angeet of nich, ik mot der langs, ik kan nean aans hen, keals kwam’m steeds veutje vuur veutje en ôp ‘t laatst kon’n ze ‘t ja ok zeen, ja het stun doa net ôp nen deustern’n hook van nen wal, mil’n ôp ‘n weg en ik môs der langs, ik treud nog es nen trad an, zer de va, mè de keals ging’n gennen trad wieder, want dee môs’nook wierum, want hear’n weg was wieder as de va zien’n, want as de va der duur was, dan was he kot bie ‘t hoes, mè de va zer, ik treud, iede kea an, iede kea an en ineens zeg de ma, doe kreeg ik ‘t in de gaat’n, doa wapper'n wat, ik dèènke, verdomme, dat hebt ôngure keals edaon, dat kan nich aans, dat mot ‘n stuk van ‘n laak’n wean, want dat wapper’n ietskes met de weend, ik gaf good let en ik leup der ôpan en doe was der dan kot bieköm’n en doe har he ‘t wa zeen, het was ne zoare dan en doa han’n ze an alle kaant’n ‘n laak’n unhendaon en mil’n ôp ‘n weg legd en de ween der bie en dat har dan ‘n betje wapperd, zoo har de va zegd, nô he’k ‘t bie de heur’n, a’j nô zeen wilt, wat ‘t is , dan mö’j köm’m; mè dan mö’j oon seast zeng, wat; is, ik zeit oe nich wantik heb ‘t ok möt’n waong, mè ik heb ‘m wa bie de dheur’n, he kan niks, kôm mè an, mè dat har nog klei’n kost, een har t der waowd, mè’n ane nich, een har ‘t der dan waowd, doe har he zegd, kom mè hierhen, hierhen. En dat wan’n dan de witte wiew en de va har zegd, as ik nô owwe Boarn was gaon, dan har ik ôp ‘n eed dom’m te bezwear’n, dat wan’n witte wiew en zo maak’n zee dee speuke, owweral.
Mien breur ziene vrouw: “Zo maak’n ze zich meka wat wies”.

SINSAG 0310 - Andere Erscheinungen von Weissen Frauen    SINSAG 0310 - Andere Erscheinungen von Weissen Frauen   

Mannen die naar de plaats gaan waar vrouwen een wit wief hebben gezien, zien daar een wapperend wit laken.

Collectie Engelbertink, verslag 1, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)

God    God   

Preake-Roetgerink    Preake-Roetgerink   

Straten-Dijks    Straten-Dijks   

Hengel    Hengel   

Boarn    Boarn   

Hengelo    Hengelo   

Borne    Borne