Hoofdtekst
Oh, wie môg’n ‘s äoms ok met nao de slachtvisiet, hen, bie ‘t Hessevoart, dat was ‘n groot los hoes en den har doa stôm’m um ‘t ding henling en doa môs’n wie ôpzit’n, dee lean ze na iede maol an um ‘t veur, mè at dee ole keals an ‘t vetel’n kwam’m, wie zat’n ok ‘n maolôp zonnen groot’n stôm en dan ging ‘t van speuk en wie heul’n oons, a’w nao hoes hengung, de va vast an de bôks. Een zonnen ool’n keal was ok ‘n maol an ‘t vetel’n, jao, zeg he, woa ie doa nô ôp zit die jungskes, zeg he, den stôm han’n wie a ‘n vearteen daag an ‘n heard han’n ling, zeg he, en ôp eenmaol kwam doa nene katoel oet; hee keek mie an, zeg he!! Zo kôn’n dee keals vetel’n en wie gleum’m dat en wie mè luster’n.
Beschrijving
Veertien dagen na het omzagen van een boom vliegt eeen kerkuil uit de boomstam.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 1, verhaal 6 (Archief Meertens Instituut)
Naam Locatie in Tekst
Hessevoart 
Hessevoart 