ENGELB_01_012

A'j vroge Kiewks Hermenneke han'n, dat kealtjen, dat was handelaar, dat lear ok aait ôp de weg, mien va, den zear wa, ziene vrouw, dee har haost gen klear an 't gat ehad, de wichte, dee han'n grep'n, at ze 't et'n ôp taofel han'n had, zie han'n der geelsnich kön'n ofbliem'm, zee han'n 't eare ôphad, eare at ea more 't ôp taofel har had; dat ole kealke har haandeld en recht nooit wat vedeend. Mè doe hef he maol dis kaant Olnzel hen môst; doe har de vrouw teng 'm zegd: as nô venaomd wier kooms, dan mös ef'n bie Pelste angoan en mos öllie metbreng, want ik mot pankook bak'n en 'n half poond koffieboon'n. Dat za'k wa doon, har 't ole kealke zegd. At ze dan van Olnzel kwam, dan môs'n ze ôp Pelste an en van ginne kaant, môn'n ze achte de kèèrk owwe de bek hen en het har deuste west, zon vônne har dat west, doa har ene plaank owwe henleng met nen sleet, woarat ze zich an vast kôn hol'n, ne bekke van zo'n mete of dree breed. Dat kealke was der van Olnzel ôpanegaon, har de weg wa good eweet'n, nen goei'n kluppel in de haan'n en den koomp doa bie dat brugke doa, 's aoms in 'n deuste en mil'n ôp dat brugke doa steet der een, mè 't ool Kiew har bie zich zölf dacht, ik kan nèèrngs hen, ik mot der hen en ik zegge teeng den man: asse van God bis dan sprek he en asse van de duvel bis, dan za'k die en ik sleug derôp, zeg he, de vlam, dee vleug der oet en ik kôn der vebie en ik gao nao Pelste hen en ik bin doa, zeg he, ik har öllie nöm'm en koffieboon'n, doe zeg Pelste, wat bis doe toch wit, kealke. Ja, mè doa is mie wat owweköm'm, dat he'k van mien lèèm nich zeen. Wat is die dan owweköm'm? Ja, doa ôp dat vônne, doa stun nen keal ôp, nen groot'n keal met 'n pa gleunige oong, ik heb der nen zet vuurstaon, mè ik môs der owwehen, ik wörd'n woedend, ik dèènke ik mot zeg: as doe van God bis dan sprek he en asse nich spreks dan zal ik en doe he'k slaang, zeg he, de vlam sleud der oet. Doe han'n dee van Pelste zegd, doa mö'w henkiek'n, doa mö'w henkiek'n. As ie leefhebberie hebt, dan goa ik wier met, ik wol ok wa weet'n, wat was. En doe wan'n ze wierum gaon. En doe har he an 'n weg staon vlak an 'n pad. Ik heb eslaang, nô ieleu. Dee van Pelste han'n nich dôfd. Zee wan'n zo wierumkeard. Dat was, zeg he, de duvel, zer 't ool Hemenneke, dat was de duvel, wat ik oe vetel. Dee kealkes, dee kôn'n mooi vetel'n. Zee deed'n der ook wa völ bie, zie leup'n aait bie nacht en ôntie en altied loop'n. Vandaag de dag geet dat met auto's en brômmes, dan zee'j dat nich. Mien va kôn mooi vetel'n, mien moo kôn dat ok, dee kwam oet Aalbèèrng.

SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.    SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   

Man komt duivel tegen, want na vechten slaan de vlammen uit de andere man.

Collectie Engelbertink, verslag 1, verhaal 12 (Archief Meertens Instituut)

Kiewks Hermenneke    Kiewks Hermenneke   

Pelste    Pelste   

God    God   

Olnzel    Olnzel