Hoofdtekst
Doe Wanink ôp Häökman ziene plaats was, doa was 't aaltied spin'n en doa har Middelhoes oet 'n Ottershaang, nich, en oet Hessing wan'n der wat, want Wanink har de hele familie in Hessing zit'n en doe brach'n wie alle joa 't spit hen. Ik, grote Straokap, Njoes, Bèèntjes-Bennad en doe ha'w wa twei joa laank de duur'n dicht had, doe kô'w 't spit der nich mea in krieng; zie zôl'n 't spit wier hem'm; dat ha'w ea ok zegd, zie zôl'n 't spit wier hem'm; doe zin ik hier 's aoms hengaon in 't dounker um 'n stukke braod te lèèn'n; dat was vrowe de moor, a'j 't braod ôphan'n, dan kô'j 'n stukke lèèn'n van 'n buurman tot 's annedaangs, dat stukke braod he'k boet'n zet en doe zeg dat wicht, dat was Mrie, dee zeg: vaar doo, duur'n dicht, nich, want doa kôn wa es wat inkom'm, mè dat was a te laat, want ik heb mie in de zaodkist laot'n sloet'n, dat was ok teems ôp 'n een èèn hakselkist en öp 'n anne èèn zaodkist en doa he'k mie in laot'n sloet'n en doa he'k ne zet inzet'n en doe kwam 'n ool'n Wanink en Bennad en dee haal'n vuur 't peard 'n luk haksel oet en dee voer'n de pear, mè dee haal'n der ok zaod oet, mè twei haandbreed veul'n he mie langs de hoed langs, mè he venam mie nich, mè ik har 'n harlosie metnöm'm - ik har zölm nog gen harlosie en ik môs met 'n luciferpinneke bie 't harlosie löch'n, want die jôngs wol'n mie naokom'm en ik môs ea 'n nienduur losdoon en doe löch'n ik met luciferpinneke en doe was 't zao laat en doe he'k nienduur losdaon, pin derof daon en kloump in de haan'n, doe 'n ool'nwetschen stok derof en doe 'n ônnenienduur, die was zao lèèg en doe he'k 'n bow'nienduur der nog bie loszet, ik heb 'n maol fläöt en de jôngs dee wan'n der; doe ha'k ea de duur losdaon van de del nao de kök'n en doe heb ze zes emme vôl hensmet'n; was nich zao mooi, wat der in zat, mè in elks geval, zie han'n der van alle rômmel instopt, zölfs nog ne dao kat en doe zint ze loop'n gaon, mè ik kôn har loop'n, ik har lange bèèn'n, doa vuur 'n es dèèr ik ea 't hek dicht - doa han'n ze vrowe van zuk'k klène hekkes vuur zit'n en doe de jôngs vôt wan'n en doe kwam 'n heel'n kraom kwam ea nao, die wol'n ze ôpvang, want zie môs'n 't gebrao ok hem'm, dat was bie 't spit vôtbreng en 'n heel'n kraom, dee wol'n ze ôpvang en doe han'n ze de hek'n dichtdaon en 'n Blèènk'n-meestek'n, den was der ok bie en den läöp met 'n boek vuur een van die hek'n, hum, zeg he en die anne môs'n aolmaol vuur dat hek staon bliem'm; ik har zukke lange bèèn'n, ik kôn wa vôkkom'm, mè den van ool Hearink-Dieks van de Sniere, den hef 'n heel'n nacht in 'n es gaon te rèès'n, den hef van schrik nich nao hoes hen döm'm, mè zie hebt der dan genèèn van kreng, mè zie wan'n de easte acht daag nog wa slim hellig, mè dat was nog es spit vôtbreng in dee daag.
Beschrijving
Gebruik bij spinvisite.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 2, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)