Hoofdtekst
Hamse: Ik weet nich, of ik dat zao verteln kan, mer prebearn dan. Ja dat is west in 1914, doe was d'r ne landbouwcursus hier in Rossum en dee cursus doerde - meester Helt gaf dee - en dee cursus doerde tot half tien.
Engelbertink: Gaf meester Plegt dee dan nich?
H: Meester Plegt deer dat ok wa, één aomd deer meester Plegt dat en twee aomn meester Helthoes, jao en dee cursus doerde dan tot half tien en de straot dee gung nog nich ôp Lemsel an.
E: Dat was nog nen zaandweg.
H: Jao, van Benneker oet lööp gennen pad langs 'n zaandweg, d'r lööp zon welkn tuske en doar lööp zon fietsnpedke, doar fietsn ik owwer, kwam ik an 'n Aotmöskediek en doar ineens gung d'r zao ne rie lechkes gungn d'r vuur mie hen richting ôp Aotmöske an en ik bleef stilstaon en ik was ok nich a'k bang was, ok nich, ik daenk effn wochn, 't was net of d'r ne trein veur mie henlööp en doe ok zao ineens is 't weg, doe ben ik wier Iop fiets gaon en fietsn ik naor hoes naor Derkman hen; ik kwam bie Derkman in hoes, de vrouw van Derkman, de vaar bie Derkman was a lang daod, dee vrouw dee zat in hoes, wochn zao lang, a'k in hoes kwam en doe vertöl ik dat en doe zeg dee vrouw:“Oh, dan koomp doar ne straot hen” en dat net zao.
E: Doe later is dat ne straot wörn he?
H: Nô is d'r ne straot, ja ik heb wa mear zukke speukerij had en zuk ding, doe vertöl ik dat ok an ne keplaon hier in 't gebouw, "ja", zeg he, "die dingen bestaan echt, daar komt een harde weg, misschien beleef je dat nog" en belewn doo'k 't nog, want de straot lig d'r.
E: Welke keplaon was dat dan?
H: Dat was keplaon Pelgrim.
E: Dat was 'n fien hearkn, nich?
H: Jao dat was 't.
E: Dat hef ok wa in 't beukke staon van de parochie Rossum, ok met ne foto d'r bie, ja dat he'k nog wa heurd van öllere leu, at dat 'n fien hearkn is west.
Engelbertink: Gaf meester Plegt dee dan nich?
H: Meester Plegt deer dat ok wa, één aomd deer meester Plegt dat en twee aomn meester Helthoes, jao en dee cursus doerde dan tot half tien en de straot dee gung nog nich ôp Lemsel an.
E: Dat was nog nen zaandweg.
H: Jao, van Benneker oet lööp gennen pad langs 'n zaandweg, d'r lööp zon welkn tuske en doar lööp zon fietsnpedke, doar fietsn ik owwer, kwam ik an 'n Aotmöskediek en doar ineens gung d'r zao ne rie lechkes gungn d'r vuur mie hen richting ôp Aotmöske an en ik bleef stilstaon en ik was ok nich a'k bang was, ok nich, ik daenk effn wochn, 't was net of d'r ne trein veur mie henlööp en doe ok zao ineens is 't weg, doe ben ik wier Iop fiets gaon en fietsn ik naor hoes naor Derkman hen; ik kwam bie Derkman in hoes, de vrouw van Derkman, de vaar bie Derkman was a lang daod, dee vrouw dee zat in hoes, wochn zao lang, a'k in hoes kwam en doe vertöl ik dat en doe zeg dee vrouw:“Oh, dan koomp doar ne straot hen” en dat net zao.
E: Doe later is dat ne straot wörn he?
H: Nô is d'r ne straot, ja ik heb wa mear zukke speukerij had en zuk ding, doe vertöl ik dat ok an ne keplaon hier in 't gebouw, "ja", zeg he, "die dingen bestaan echt, daar komt een harde weg, misschien beleef je dat nog" en belewn doo'k 't nog, want de straot lig d'r.
E: Welke keplaon was dat dan?
H: Dat was keplaon Pelgrim.
E: Dat was 'n fien hearkn, nich?
H: Jao dat was 't.
E: Dat hef ok wa in 't beukke staon van de parochie Rossum, ok met ne foto d'r bie, ja dat he'k nog wa heurd van öllere leu, at dat 'n fien hearkn is west.
Onderwerp
SINSAG 0492 - Vorzeichen des Zuges 
SINSAG 0492 - Vorzeichen des Zuges 
Beschrijving
Verteller ziet een rij lichtjes voor zich, die later verdwijnen. De vrouw en de kapelaan die hij het vertelt zeggen dat er later een verharde weg zal komen.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 4, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Derkman
Derkman
Pelgrim
Pelgrim
Aotmöskediek
Aotmöskediek
Naam Locatie in Tekst
Ootmarsum
Ootmarsum
Lemselo
Lemselo
Plaats van Handelen
Rossum
Rossum