Hoofdtekst
H: Ja, dat was 'n heel fien hearkn, want he hef völ lessingn gemn en dat was dan vuur 'n jôngboernbound, mer zukke ding, doar gungn wa zaovöl leu hen naor 'n jôngboernbound, mer 'n ooln Wildiek, dat weet ik nog best, den kôn ok zukke interessante verhaaln verteln en dan owwer dee klederdrachtn van vrower, hoe dat ôntstaon was dat heuwt die nich mear, mer dee klederdrachtn, dat priesters lööpn met de korte bôks an met lange kousn, nooit zeen, denk'k?
E: Jaowa, ôp ne foto, doe is d'r nog 'n maol fotobook oetkömn van de gemeente Wearsel, ik wet nich, of ie dat kent, Bernard? Doar steet ok ne foto in van pestoar Dames. En den hef ok nog zonne kuitbôks, za'k mer zengn, an.
H: Doe vertöl dee keplaon, dee dröög d'r zölf nog wa zonne bôks en dee vertö dat doe, ja ik daenk d'r nog wa es mangs an, leu, dee zeit: de priesters, dee loopt d'r nô zao gewoon, mer doe zer dee keplaon a, dat zal misschien met de tijd van jaren nog wel eens anders worden, want dat was ne klederdracht, zao-as de priesters dee nô dröngn, zao-as de gewone leu d'r ok loopn hann. En doe zer he: "Dat heugt ervan jullie geneen meer", zer he, "maar die hele oude mensen", zeg he, "die zouden het misschien nog wel heugen", zeg he, "dat de boeren", zeg he, "naar de kerk gingen met een korte broek aan en lange kousen".
E: Ja dat was wa ne bôks an met de bôks owwer de knee, zao ônner langs 't knee langs?
H: Ja ônner langs de knee en doar zat zonnen board an en dat döön ze met nen knaop zao dicht en doe zer 'n ooln Wildiek, 't heuwt 'm nog, at 'n ooln Smellink - dat is dan nô Meenhoes - dat dee altied naor de kaerk henlööpn bie de weinterdag met wiede aengngestrikte kousn an - zao zeg he ok nog net, ja hosn zer he ok, zao olerwets en 'n ooln Baerg oet Lemsel, dat weet ik ok nog good, dat is hier van Langn ziene vrouw zien grootvare west, jao, dan har ok nog loopn met zonne korte bôks an en lange kousn.
E: Ja, dee bôksn kö'j nog wa vergeliekn met de bôksn oet Voolndam en oet Urk.
H: Dat wol ik mer zeng, doe in dee tied wann ze zao gekleed west en de priesterklear, dee môs ok zao wenn, want de priesters, dee môsn tuske vreemdelingn zao min möglijk ôpvaln, in earn dagelijksn umgang, mer doe later is de klear van gewone leu veranderd en doe is de priesterklear nog nich veranderd en doe völn ze dus wa ôp. Het is nô precies zao, nô valt ze nich mear ôp. Vlen wek, wannear is 't west, doe was ik bie Hesmöl, doe môs ik ôp de kinner en ôp 't hoes pasn, doe was Hendrik, den in Daenekamp is, den was 12 ½ joar priester, den hef um half zömn hef he hier de mis daon, doe was ik zao tengn bie Hesmöl en doe ze wier kwamn doe nao de mis, doe was Hendrik d'r ok wa bie en he hef doe nog nen zet bie zetn en den is net gekleed as ik en die ok at wie 't beste pak antrekt.
E: Jaowa, ôp ne foto, doe is d'r nog 'n maol fotobook oetkömn van de gemeente Wearsel, ik wet nich, of ie dat kent, Bernard? Doar steet ok ne foto in van pestoar Dames. En den hef ok nog zonne kuitbôks, za'k mer zengn, an.
H: Doe vertöl dee keplaon, dee dröög d'r zölf nog wa zonne bôks en dee vertö dat doe, ja ik daenk d'r nog wa es mangs an, leu, dee zeit: de priesters, dee loopt d'r nô zao gewoon, mer doe zer dee keplaon a, dat zal misschien met de tijd van jaren nog wel eens anders worden, want dat was ne klederdracht, zao-as de priesters dee nô dröngn, zao-as de gewone leu d'r ok loopn hann. En doe zer he: "Dat heugt ervan jullie geneen meer", zer he, "maar die hele oude mensen", zeg he, "die zouden het misschien nog wel heugen", zeg he, "dat de boeren", zeg he, "naar de kerk gingen met een korte broek aan en lange kousen".
E: Ja dat was wa ne bôks an met de bôks owwer de knee, zao ônner langs 't knee langs?
H: Ja ônner langs de knee en doar zat zonnen board an en dat döön ze met nen knaop zao dicht en doe zer 'n ooln Wildiek, 't heuwt 'm nog, at 'n ooln Smellink - dat is dan nô Meenhoes - dat dee altied naor de kaerk henlööpn bie de weinterdag met wiede aengngestrikte kousn an - zao zeg he ok nog net, ja hosn zer he ok, zao olerwets en 'n ooln Baerg oet Lemsel, dat weet ik ok nog good, dat is hier van Langn ziene vrouw zien grootvare west, jao, dan har ok nog loopn met zonne korte bôks an en lange kousn.
E: Ja, dee bôksn kö'j nog wa vergeliekn met de bôksn oet Voolndam en oet Urk.
H: Dat wol ik mer zeng, doe in dee tied wann ze zao gekleed west en de priesterklear, dee môs ok zao wenn, want de priesters, dee môsn tuske vreemdelingn zao min möglijk ôpvaln, in earn dagelijksn umgang, mer doe later is de klear van gewone leu veranderd en doe is de priesterklear nog nich veranderd en doe völn ze dus wa ôp. Het is nô precies zao, nô valt ze nich mear ôp. Vlen wek, wannear is 't west, doe was ik bie Hesmöl, doe môs ik ôp de kinner en ôp 't hoes pasn, doe was Hendrik, den in Daenekamp is, den was 12 ½ joar priester, den hef um half zömn hef he hier de mis daon, doe was ik zao tengn bie Hesmöl en doe ze wier kwamn doe nao de mis, doe was Hendrik d'r ok wa bie en he hef doe nog nen zet bie zetn en den is net gekleed as ik en die ok at wie 't beste pak antrekt.
Beschrijving
Kleding van priesters en boeren.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 4, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Dames 
Dames 