ENGELB_12_015

K. is d’r nich owwer te sprekn, hes al n kroan d’r lign, haalt hem op en doe hef he de K. zoa lelk maakt, zoa lelk maakt, want de k. har zik ok nog kandidaat steld in de gemeenteroad in Tubbig, dat is a joarn ledn en he hef hem zoa slecht maak t op den preakstool, dat was gen sacrament biej. Dat mot hij wetn, zer de oolde K., dat mot hij wetn, ik stoa in mien recht, En n half joar hef de K. nich meer noar de keark hen goan. En doe in n lestn, doe zeg ziene vrouw, God, doar koomp de pastoor ok an. Dat wördt ok wa moal tied. En doe har he zegd, zoa kon’t nich lenger, dee onenigheid, dee ze met mekaar hadn, zee mosn t vuur mekaar maakn. Doar zin ik wa blier van, dat vind ik naar best, da’j dat wilt, pastoor, Joa dat wol he. En hoodöanig wo’j dat dan doon? He vröag zien excuus, he har mis west. Doar he’k almoal niks an, woar a’j mie zwart hebt maakt, möt ie miej ok wier wit maakn, want ik heur wa, dan goa’j evn noar dee mutsnneaister hen doar en zegn, he har t mis had, doar goa ik nich met acoord, woar miej zwart heb maakt, mö’j miej ok wier wit maakn. Op n praakstool he’j mie zwart maakt, doar mö’j mie ok wier wit maakn.
Kleissen: Dat was ok recht.
Kl.H. Zundaagns hef iedereen t könn heurn, hef hij openlik bekeand, wat hij met K. har, doar was hij schuldig in en hij har t met K. alles wier vuur mekaar maakt en zie hadn alns mekaar wier vergeevn. Zoa, zeg he, no goa ik wier noar de keark hen.

Pastoor die man vanaf de preekstoel heeft belasterd, wordt gedwongen om zijn woorden vanaf de preekstoel in te trekken.

Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 15 (Archief Meertens Instituut)

Zie ook ENGELB_12_014

Tubbergen    Tubbergen   

Tubbergen    Tubbergen