Hoofdtekst
Kl.H. Doar kon de pastoor niks op zegn en doar ha’j vrower de oolde Kaampboer ok in Geestern, dat oolde Kaampboer, wat no gemeenschapshuis is, was de oolde Kaampboer, nen keerl, nen boam, met de oogn rechtoet, mer mien schoonmoor koump doar ok oet hoes en den was doar trouwd met K. en den was ok van de Kaampboer oet Geestern, dat was ear vaar en doe moal op ne zundag, doe kwam de oolde meui kwam d’r an, de oolde besmeui, en doe lig de oolde Kaampboer, ach nee t oolde dinges op ber, den is zeek. Is de oolde boer d’r nich? Nee, he is noar berre goan, he was nich goad in örde. Nee? Nee. God, za’k d’r es evn achter hen kiekn? Joa, goat mere s evn hen. Boo is t? Zits doe in ber? Joa, joa. Bis nooit zeek west. Nee, nee, mer t is ofloopn met miej. Ach, doe zeens an’t kwaakn. Ja, dat kö’j no al wa zegn, het is met miej afloopn. Mean is dat no werkelik? Joa, dat is genne sprök, dat is de glasheldere woarheid, ja mer no mö’j oe doar nich te völ van naar maakn, ik heb wa es eerder heurd, dat ze dat zead t vaalt wa wier met., doe koomps d’r nog wa wier oet. Nee, dat doo’k nich. Mer doe ’s namerraagns um n uur of dree, doe wilt zij vot noar hoes hen en doe kik ze nog evn achter de kamer hen. Nou, hoo is t nou? Hoo laat is t? Dree uur. Ik möt nöarig noar hoes hen. Ja, zeg’t, as nog n half uur wochts, kaans d’r bie weazn, dan zeen’k vot. God, mean ie dat no werkelik? Joa, Dan mö’w de pastoor waarschouwn. Dat mag ie wa doon, mer t hoof um miej nich, ik dörf d’r zoa wa langs. Binn t half uur doad. Mer de pastoor is d’r wa eerst west, mer zie kenn heel goad eare weur, dee he zer, mer zunnen keerl, mer de pastoor, den döar moal den ooldn moddersloot doar um hen, den sloot um n kearkhof hen, den modder döadn ze op t laand, keunstmest was d’r vrower nich, of heel deur. En den pastoor van Geestern, den har al dat wost en spek en dee scheenkn, dee he kreeg, den van de K. den reuk he,; doe zeg ziene vrouw, den en den hef n sloot oetpolderd, den is met n rommel votveurd. Zoa wel was dat dan? Den en den. Zol dat oons nog te völ hebn west? He hef altied reuket, wat van n balkn ofkoomp. Begrip he dat no? Dat oons dat völ is west. Doar wet ik niks van. Oh, prakkezeerde evn, krig de gaffel, geet noar de del hen, t spek stodde he van n zolder of. De worst, dat is gen gekheid, scheenkn en dondern allemoal noar boetn. At he nich meer wet, zag he, en nich meer verstaand hef, veur oons de moldersloot, dat is toch gen weark, zeg dee vrouw, dan mojs hem dat zegd hebn, dat zint dan naar lepe leu en at dat nog tevöl is, dan koomp he d’r no wa achter; dat oolde meenske hef zoa leu en at dat nog tevöl is, dan koomp he d’r no wa achter; dat oolde meanske hef zoa noar de pastoor hen mötn en he hef zegd, zoa en zoa,
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   
Beschrijving
Man voorvoelt dat hij zal sterven.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 14 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Kampboer   
Naam Locatie in Tekst
Geesteren   
Plaats van Handelen
Geesteren   
