ENGELB_12_023

en de vrouw, dee har deend in ne pastorie bie Nijmeegn, t pleatske, wet ik zoa nich meer, doe was ze viefteen, zesteen joar, en doe hebt ze nen buurman, den woonn doar rakelings an de pastorie, kort d’r an, en den krig braand, ’s nachtns, miene vrouw ear tante was doodsbang doar ok op de pastorie, Mrie was d’r ok, oh, God, tante M., n buurman steet in braand en de weend precies op de pastorie an en zie goat d’roet, o God, ieder oognblik kan de pastorie in braand vleegn, de vaarf van de koziens was a beginn te schreuin, o God, de pastoor gaauw waarschouwn, doe kwam, en doe zer de vrouw, de pastoor d’roet, pastoor koomp d’roet. Wat is er dan? Wat is er nou? n Buurman steet in braand. Dan moet ik eruit komen. En de pastorie kan ieder oognblik in braand komn. is het zo erg? Joa. Hij geet noar boetn hen. En wat he doan hef, zeg de vrouw, he’k nich zeen. Mer in eenmoal de weend oet de tegnowwergestelde richting. Dat he’k zölf zeen, zeg de vrouw.

TM 3116 - Persoon kan de wind draaien    TM 3116 - Persoon kan de wind draaien   

De pastoor laat de wind draaien.

Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 23 (Archief Meertens Instituut)

Nijmegen    Nijmegen