Hoofdtekst
G.M.: Dat mös doe toch ok wa wetn, dat hef de vaa a verscheidnde moaln verteald, wees wa.
E.M.: Vrower meann ze ok, verrek en genean ... dat mos nich mögn, nich, ik was, n ooldn kassier was verbraand, nich, en zo’n oold tante lewde doar verrek en genean, dee har doe loat in de kökn doar senkes indoan, nich, en dee meann doe dat he ’t vuur mekaar har en doe meann, at t doar van kwam.
H.E.: Van dee stenkes.
E.M.: Zee hadn t te goad vuur mekaar, zee woln t te mooi hebn.
H.E.: Ja dat is owwerdoad, dat is straf, van God,
E.M.: Ja dat is straf.
H.E.: Mer klopt dat wa, Eduard, Oold-Engbek, he, dat hef toch n eandeke hierop an stoan, want dat heb ik heurn verteln van Hassink, dat is ja familie, angenömn keender en zoa, wat dan no kassier ziene vrouw, n ooldn Hein ziene vrouw is, dat is doar ja ok joaren lang in hoes west, ja. En doar familie van, den was de vrower, is pas gepensioneerd, juffrouw in Beuningn. No doar tegn owwer de Hut zoawat, dee wus der ok wat van te vertelnen dee vertöl, dat Oold-Engbek meer hierop an stoan har, doar zoawat tegnowwer Klean-Anderhuuske doar an de aandere kaant van de weg, of is dat wier op dezölfde stie wier op bouwd, Eduard.
E.M.: Hef doar van Engberman vrower gen hentrouwd west. Dat möt een van Engberman hen wezn trouwd. Vrower doe has Loak en Oold-Loak, nich, mer van Loak is der vrower ok ean noa Oold-Loak trouwd en dee kreeg der n huuske op, Oold-Loak har der n beunder of dree ground har he der bie, nich, en dee hadn dat zoa maakt, zoa lang as dee ooldn leu lewden, dan konn ze dee nich ofkriegn en doar was n huurcontract. dee mos doar 34 geuldn van gern, mer as dee coldn leu doad wasn, nich, dan mos der n neid huurcontract komn, nich, en anders ha’w ja nooit van Oold-Loak ofkömn, nich en Oold-Loake-Toon, den trouwde doe met Laansink-Lear met van Laans, nich, en den Laansink-Lear Laans, dee döar vrower pear haandeln, nich, en Lear spöln de boerderij kloar, nich, met dat geald, dat der owwer was ... dat was völ en dee har ziene tied loatn vuurbie goan, nich, en doe kwam oold-Loake-Tonius, den kwam doar veur knecht, nich, en den löap der achter an en wol der met trouwn, men doe woln Teunke en Laansink-Lear dee woln nich onder nen boer wonn, bi’j gek en dee zeg, dan zet wie n neid hoes en dee hef dat veald van Bos koft. t Veald is van Bos.
G.M.: Is dat nog van Bos? Of van Vrielman?
E.M.: Van Bos, t Is van Bos, dat brachn 34 geuldn op, 34 geuldn, en zoa was dat van den boer den trouwn de doar, verrek of. En dan kreagn ze doar n huuske, dat zetn ze doar heanig op.
H.E.: Van doar Oold-Loak is dan klenner as Loak zölf. Net as Oold-Engbek en Engberman. Kan dat nich wezn, Eduard, as doar ne jongn boer in hoes trouwn dat de oolde leu der van of gungn en dat dee in Oold-Engberman gungn wonn.
E.M.: Vrower, doe trouwde alns bie mekaar in, dat heurde eignliks geelsnich bie. Vandaag trouwt ze ja eerder as vrower. De meestn trouwt ja met 20 joar. Vrower trouwn ze ja nich vuur dertig joar.
E.M.: Vrower meann ze ok, verrek en genean ... dat mos nich mögn, nich, ik was, n ooldn kassier was verbraand, nich, en zo’n oold tante lewde doar verrek en genean, dee har doe loat in de kökn doar senkes indoan, nich, en dee meann doe dat he ’t vuur mekaar har en doe meann, at t doar van kwam.
H.E.: Van dee stenkes.
E.M.: Zee hadn t te goad vuur mekaar, zee woln t te mooi hebn.
H.E.: Ja dat is owwerdoad, dat is straf, van God,
E.M.: Ja dat is straf.
H.E.: Mer klopt dat wa, Eduard, Oold-Engbek, he, dat hef toch n eandeke hierop an stoan, want dat heb ik heurn verteln van Hassink, dat is ja familie, angenömn keender en zoa, wat dan no kassier ziene vrouw, n ooldn Hein ziene vrouw is, dat is doar ja ok joaren lang in hoes west, ja. En doar familie van, den was de vrower, is pas gepensioneerd, juffrouw in Beuningn. No doar tegn owwer de Hut zoawat, dee wus der ok wat van te vertelnen dee vertöl, dat Oold-Engbek meer hierop an stoan har, doar zoawat tegnowwer Klean-Anderhuuske doar an de aandere kaant van de weg, of is dat wier op dezölfde stie wier op bouwd, Eduard.
E.M.: Hef doar van Engberman vrower gen hentrouwd west. Dat möt een van Engberman hen wezn trouwd. Vrower doe has Loak en Oold-Loak, nich, mer van Loak is der vrower ok ean noa Oold-Loak trouwd en dee kreeg der n huuske op, Oold-Loak har der n beunder of dree ground har he der bie, nich, en dee hadn dat zoa maakt, zoa lang as dee ooldn leu lewden, dan konn ze dee nich ofkriegn en doar was n huurcontract. dee mos doar 34 geuldn van gern, mer as dee coldn leu doad wasn, nich, dan mos der n neid huurcontract komn, nich, en anders ha’w ja nooit van Oold-Loak ofkömn, nich en Oold-Loake-Toon, den trouwde doe met Laansink-Lear met van Laans, nich, en den Laansink-Lear Laans, dee döar vrower pear haandeln, nich, en Lear spöln de boerderij kloar, nich, met dat geald, dat der owwer was ... dat was völ en dee har ziene tied loatn vuurbie goan, nich, en doe kwam oold-Loake-Tonius, den kwam doar veur knecht, nich, en den löap der achter an en wol der met trouwn, men doe woln Teunke en Laansink-Lear dee woln nich onder nen boer wonn, bi’j gek en dee zeg, dan zet wie n neid hoes en dee hef dat veald van Bos koft. t Veald is van Bos.
G.M.: Is dat nog van Bos? Of van Vrielman?
E.M.: Van Bos, t Is van Bos, dat brachn 34 geuldn op, 34 geuldn, en zoa was dat van den boer den trouwn de doar, verrek of. En dan kreagn ze doar n huuske, dat zetn ze doar heanig op.
H.E.: Van doar Oold-Loak is dan klenner as Loak zölf. Net as Oold-Engbek en Engberman. Kan dat nich wezn, Eduard, as doar ne jongn boer in hoes trouwn dat de oolde leu der van of gungn en dat dee in Oold-Engberman gungn wonn.
E.M.: Vrower, doe trouwde alns bie mekaar in, dat heurde eignliks geelsnich bie. Vandaag trouwt ze ja eerder as vrower. De meestn trouwt ja met 20 joar. Vrower trouwn ze ja nich vuur dertig joar.
Beschrijving
Afbranden van huis na het maken van een stenen aanbouw is straf van God voor overdaad.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Motief
Q223 - Punishment for neglect of services to gods (God).   
Naam Overig in Tekst
God   
