ENGELB_13_007

H.E.: En met t peard dan, Eduard, t is oe misschien zölf a wa passeerd of a’j dat hebt heurd van oe vader of grootvader, dat dee ok wa es mangs ineens stil kon stoan en dan dachn ie, hoo kan dat toch, en woarum trekt ze no nich an en dan zol der ok op een of andere manier ne geest bie wezn west, De pear hebt mangs n apart zintuug, wat wie zölf nich könt opmearkn en dat n peard dat wa hef.
E.M.: Ja, vorwer, verrek en genean, het dreain aait op speuk oet. Ouns vader ok wa nen kuinstnmaker, doar lat t geelsnich an, nich, men ik en mien vader kwamnes moal wier, nich, met de waag van Bosch in n döaster, nich, mer doe dachn ze, dat oolde-Loak dat maakt iedereen bang, no zöl wie hem wa es kriegn, nich, vrower ha’j almoal zük binnweag, nich, en doar in Bosch zien boskn.
G.M.: Ja, dat wet ik nog wa, woar den ooldn weg doar was, dat wet ik nog wa.
E.M.: ... En doe stun der doar een met n wit ding, n laakn har den, godvergeefmie, en n peard zöt alns en doe koons net doon, was wos, wat hef vaar doar last met had um dee stie vuurbie tekomn en ant lestn was dat ding wa vot, doar gung t nich um.
H.E.: Mer dat peard dat wus t.
E.M.: Peard weet alns.
G.M.: Peard verneamp heanig wat, ja dat doot zelöawt owweral an.
E.M.: ... Ja later kwam dat wa oet, doar har der een laakn owwer n kop doan, n peard zöt alns, nich,

VDK 1676 F*    VDK 1676 F*   

ATU 1676 - The Pretended Ghost    ATU 1676 - The Pretended Ghost   

Spookspelen met een wit laken over het hoofd, waardoor een paard niet verder durft.

Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)