Hoofdtekst
H.E.: He’j wa es mangs heurd. Eduard, dat de priesters wa ne macht hebt, met speukerijn en zoa, dat vaak ne priester möt komn um alns goad te maakn.
G.M.: Dat hef bie ouns moder wa es vertöln. Dat hebt ze vrower wa, met braand en zoa, at de weind der op stoan har en at der dan nen heer was kömn, dan har de weind voort anders goan.
E.M.: Doe ik noa Reutum gung ... Ja doe was ik nog nich trouwd ... en n ooldn Benman, doar kwam oons Marie vandan ... doe was der in Reutum ok wat in braand west en doe har de pastoor der bie kömn en doe har der n hoes net nöast stoan en doe har de weind zik onmiddellijk dreaid. Doe kaans mie net verteln, was wis, men ik löaw der nich an, dat kan hoast nich, zoa vaste woar, nich.
H.E.: Har den heer zik eerst nen stool haald oet de keark.
G.M.: En dan lazn ze in n book. Mien moder hef dat wa es vertöln, ik wet nich, wel at dat west hef, doe was pastoor der ok kömn en dee har zegd, he kon t nich meer vuurblievn, zee zoln t der mer oetpakn, en doe hadn ze der ok alns oetpakt had, höai, löaw’k en row zat der vrower op, en doe ze t leste voer der oet hadn vuurd, t peard har dat vottrökn, wes wa, he har owwer n druimpel hen krabd, der was veur oetvlögn en dat was in dat stroa vlögn en dat was begunn te brandn. Dat hef mien moder vaak genog vertöln.
E.M.: Ja, dat löaw’k gearn.
G.M.: Joa, har de pastoor zegd, he kon t nich meer vuurblievn, no, wel dat west hef, dat wet ik nich, dat möt der een west hebn oet Lemsel, hes doe dat dan nooit heurd?
E.M.: Dat he’k vaak heurd. Ik heb t vaak heurd.
G.M.: En doe hadn ze t oetpakt, wes wa. Ja, doar doo’j as jong niks op oet, zoa mos t gebeurd wezn.
E.M.: Ik loster doar nooit zoa noa, ik löaw der nooit in, wie lachn der wa mangs um nich, mer ik heb t vaak heurn verteln, oh, god joa.
G.M.: Dat hef bie ouns moder wa es vertöln. Dat hebt ze vrower wa, met braand en zoa, at de weind der op stoan har en at der dan nen heer was kömn, dan har de weind voort anders goan.
E.M.: Doe ik noa Reutum gung ... Ja doe was ik nog nich trouwd ... en n ooldn Benman, doar kwam oons Marie vandan ... doe was der in Reutum ok wat in braand west en doe har de pastoor der bie kömn en doe har der n hoes net nöast stoan en doe har de weind zik onmiddellijk dreaid. Doe kaans mie net verteln, was wis, men ik löaw der nich an, dat kan hoast nich, zoa vaste woar, nich.
H.E.: Har den heer zik eerst nen stool haald oet de keark.
G.M.: En dan lazn ze in n book. Mien moder hef dat wa es vertöln, ik wet nich, wel at dat west hef, doe was pastoor der ok kömn en dee har zegd, he kon t nich meer vuurblievn, zee zoln t der mer oetpakn, en doe hadn ze der ok alns oetpakt had, höai, löaw’k en row zat der vrower op, en doe ze t leste voer der oet hadn vuurd, t peard har dat vottrökn, wes wa, he har owwer n druimpel hen krabd, der was veur oetvlögn en dat was in dat stroa vlögn en dat was begunn te brandn. Dat hef mien moder vaak genog vertöln.
E.M.: Ja, dat löaw’k gearn.
G.M.: Joa, har de pastoor zegd, he kon t nich meer vuurblievn, no, wel dat west hef, dat wet ik nich, dat möt der een west hebn oet Lemsel, hes doe dat dan nooit heurd?
E.M.: Dat he’k vaak heurd. Ik heb t vaak heurd.
G.M.: En doe hadn ze t oetpakt, wes wa. Ja, doar doo’j as jong niks op oet, zoa mos t gebeurd wezn.
E.M.: Ik loster doar nooit zoa noa, ik löaw der nooit in, wie lachn der wa mangs um nich, mer ik heb t vaak heurn verteln, oh, god joa.
Onderwerp
TM 3116 - Persoon kan de wind draaien 
TM 3116 - Persoon kan de wind draaien 
Beschrijving
Voorbeelden van pastoors die bij brand de wind laten draaien.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 6 (Archief Meertens Instituut)
Naam Locatie in Tekst
Reutum
Reutum
Lemselo
Lemselo
Plaats van Handelen
Reutum
Reutum