Hoofdtekst
Het begint met verhalen over spinvisite.
Hennie Engelbertink: Spinvisiet, vertel efkes
Dhr. Vrielink [Wolberink, Jan]: Der bint twee buurjongs, dee goat doarhen en dee wilt doar eerst de bool verkenn; dee grote raams, doar steet der een bovnan van los en dee een is luk kleen en doe zeg den ander “Ik zal oe opbuurn dan kö’j mooi duur’t raam kiekn” en hij licht hem iets en kik doar duur en nich heuger, want zeet ze mie en hij buurt hem al lenger hoe heuger op en an’t lest haank he in evnwicht en doe lat he hem lops en doe geet hij loopn en doe komt ze noa boetn en doe kreeg he godsbearmelik wat op de hoed. He met t gat oet t raam.
H.E.: En he der tuske oet.
Dhr. B. Velthuis: Den t eigenlik har hebn mötn is votloopn.
Vr.: Zoo hadn wij t vuur joarn ok wa met moal met Aavnhoes, dee hangt ok al an mekaar en doe wusn wij, dat ze bie Aavnhoes met de hele familie bie mekaar kwamn, dat was groot; mer den een was der bie, den kon onmeunig hard loopn, dat wis wij er, den zei w’t in good vertrouwn. “Wij wilt nich wat gapn of um n draank geet oons heelmoal nich um, alleen oet de flauwe kul wil wij doar es n ding achter hen smietn”. “Oh, dat is wa good, zeg hij, “Wat vunne kaant loop iej in, dan ovverleg wij t. ’t Was doar bie de buurman”. “Wij loopt die kaant in”. “Oh, dan is t good, dan goa ik de aandere kaant wa in”, want den kon herder as wij. En doe zeg wij tegn mekaar “Den smeerbeest, den kö’j geelnich vertrouwn, wer derop verdacht”. Wat doovn doe. Wij zetn n spook in n hof achter n appelboom met ne sigaret in n moond en a’j doar moal antrekt, weend is der altied hier Aait wa iets, den geet nich oet. Doe gungn de duurn too en doar kwakn ze a eerst wa hen en doe kwam n eigenaar hier Aavnhoes-Beernd, den kwam boetn en den z”ot doar dat spook stoan, mer den geet a eerst ovver n kop, mer affijn “Wij loopt die kaant in” en hij gung net de aandere kaant in, want hij vertrouwn de bool nich, was oons geluk ok wa. En he gif dat spook der een onder en doa vaalt den um en doe den sigaret. Al veur “Oh, God”, zeg he, geet t hoes in “ik heb der een dood stot. En dee andern almoal n hof in en wij hadn kaans zat um achter n wal te komn en wij luustern dat of. Dat was nen heeln trammelant. En doe zien breur an’t lestn den geet n hof in, hier har t nog nooit spookt. Alles was in rep en roer. He meann, at he der een dood har stot en he gaf hem der een onder met grootn puint, al veur.
A.Ve.: En den hardleuper dan, den kwam natuurlik op de koffie.
Vr.: Den basken die kaant in, wat wie of hadn sprökn, wij warn net de aandere kaant ingoan, want wij vertrouwn hem nich, wij wusn wa, dat t nen onduggende rakkerd was, den wol oons ok ha hebn, want dan ha’w met n kop onder de poomp goan.
A.Ve.: Dan was oe nog net iets te glad of.
J.Ve.: Den Wesselnk-Hearm; in Zwol hef he a moal, t hele maark hef he ja lög kocht, zee mosn al t vee ja noa t station brengn en doe kwamn ze wier en doe was he ja a lang vot.
Vr.: En zien breur was in deenst en doe krig he zogenaamd betke verkering met n meisje oet Noord-Hollaand, en dat was bie de boern, woar at ze ne zetlang verkering hadn had, en de meid gaf t op. dan mos der dokt wördn an de jong, dat was doar de moor. He lat die meid moal ovver komn; doe zeg he de beest van t hoes, want zie hadn ja nich völ, want in Noord-Hollaand, doar ha’j deftige boern zitn, helder op en doe koomp die meid ovver. “Is dat de stal”. “Joa”, har Gait zegd. “Aan elke paal staan twee koeien”. Dat was wa oetkömn, want die meid kreag hem op ’t lest wa duur, dat t nich klopn. “Nooit meer verdeend, as doe ik in deenst hen vrij’n gung”. Wie hebt der ok wa geluk met had, want hij en Weersman döadn in de wer Zee hadn trouwbook vol en doe woln ze met n tweedn beginn.
A.Ve.: Zie hadn wa n blad van Bos-Mei könn kriegn, want den hef der doe nog een met de melkboer metdoan. “Uit dit huwelijk zijn geboren n bos latn, n pak spiekers”.
V.: Mooi vertels.
J.Ve.: En dan woar ik net ovver had heb ... met möar onder mekaar, den mö’w evn schorsteen dichtlegn, Joa. Ik zal wa kiekn, goa ieder mer op, en doe den good en wal bovn is, doe geet den andern den as kiekn wil, den geet noa binn, doar zit oe der een op’t hoes en en den leg oe n schorsteen dicht.
H.E.: Mer doar geet t luk um um spookverhaaln en zoa.
Vr.: Dat ik os nog wa n mooi verhaal van Hepn Greads, mien vader en doar is t oold Sleikn ok bie west en doe hadn zie de spinvisiet hier ok in de buurt. Vroger kreegn ie ja gen börrelkn of der mos ja glad wat biezunders wezn. Ze woln dat börrelkn hebn of die pankook, die wördn der bie getn, he. en Hepn-Greads, den was n kleen keerkn, he, Vrower har alman zo’n gat in n nienduur, woar de hoonder en de hound duur kon ... onder de dörschemöl dan goat dee andern twee hen, dee wilt dat spit der achter in smietn, dat doot ze ok en dee blieft doar evn te dreanzeln en doe pankt ze t wa an en doar t volk achter an, den duur dat hoondrgat was goan, dat was Hepn-Greadske, den grip t liter wa van de toafel, den was n naar’n leefhebber van n börrelkn en den kroap stiekum achter n wal en komdn ze hem nich veendn en oeteindelik veendt ze hem en lig he mooi dik achter n wal.
J.Ve.: Den konn ze ja nooit kriegn. Den kon alles, den was enorm gehaaid en doe ovverlegt ze moal, ze zoln hem toch kriegn, den woont doar ginds kaant an de Volmersweg. Doe stekt ze n rognhok in braand, wat precies in de lien lig hier op de Hep an. Van de Hep noa n buurman en precies in dee lien en doe schreeuut ze moal boetn “De Hep steet in braand” En in n oavnd, doe is dat precies in dee lien en doe braandt dat en doe meann ok, at t braandt en doe is he good en wal boetn, doe hadn dee ander t spöl a had. en doe zeg he “Mis”. En doe he in hoes kwam hebt ze t spöl a vot had.
A.Ve.: Hepn-Greads hef toch vroger ok an t smokkeln west? Met jenever met n paar vearknbloazn. In n een har he van dat rooie spöl in zitn en in den ander jenever in. En dan hadn ze altied zegd, at ze dan anholdn warn, dan stek ik mie hardstekke dood, dan har he zoo n vearknbloas kapot stökn dan was t net of he doodblood was. douane was vot goan. De douane har der niks met te doon wiln hebn.
A.Ve.: En doe t Vreeznven doe verbraand is, doe hef he vuur nen stuver of n ceant den kiker n kop der of wiln houwn.
F.Ve.: Botter-Jan geet ok wa hen smokkeln. smokkelt nog al daag. Dat mean ik ok.
Vr.: Zie mot hem moal in t hok doon met Maria derbi-j.
Hennie Engelbertink: Spinvisiet, vertel efkes
Dhr. Vrielink [Wolberink, Jan]: Der bint twee buurjongs, dee goat doarhen en dee wilt doar eerst de bool verkenn; dee grote raams, doar steet der een bovnan van los en dee een is luk kleen en doe zeg den ander “Ik zal oe opbuurn dan kö’j mooi duur’t raam kiekn” en hij licht hem iets en kik doar duur en nich heuger, want zeet ze mie en hij buurt hem al lenger hoe heuger op en an’t lest haank he in evnwicht en doe lat he hem lops en doe geet hij loopn en doe komt ze noa boetn en doe kreeg he godsbearmelik wat op de hoed. He met t gat oet t raam.
H.E.: En he der tuske oet.
Dhr. B. Velthuis: Den t eigenlik har hebn mötn is votloopn.
Vr.: Zoo hadn wij t vuur joarn ok wa met moal met Aavnhoes, dee hangt ok al an mekaar en doe wusn wij, dat ze bie Aavnhoes met de hele familie bie mekaar kwamn, dat was groot; mer den een was der bie, den kon onmeunig hard loopn, dat wis wij er, den zei w’t in good vertrouwn. “Wij wilt nich wat gapn of um n draank geet oons heelmoal nich um, alleen oet de flauwe kul wil wij doar es n ding achter hen smietn”. “Oh, dat is wa good, zeg hij, “Wat vunne kaant loop iej in, dan ovverleg wij t. ’t Was doar bie de buurman”. “Wij loopt die kaant in”. “Oh, dan is t good, dan goa ik de aandere kaant wa in”, want den kon herder as wij. En doe zeg wij tegn mekaar “Den smeerbeest, den kö’j geelnich vertrouwn, wer derop verdacht”. Wat doovn doe. Wij zetn n spook in n hof achter n appelboom met ne sigaret in n moond en a’j doar moal antrekt, weend is der altied hier Aait wa iets, den geet nich oet. Doe gungn de duurn too en doar kwakn ze a eerst wa hen en doe kwam n eigenaar hier Aavnhoes-Beernd, den kwam boetn en den z”ot doar dat spook stoan, mer den geet a eerst ovver n kop, mer affijn “Wij loopt die kaant in” en hij gung net de aandere kaant in, want hij vertrouwn de bool nich, was oons geluk ok wa. En he gif dat spook der een onder en doa vaalt den um en doe den sigaret. Al veur “Oh, God”, zeg he, geet t hoes in “ik heb der een dood stot. En dee andern almoal n hof in en wij hadn kaans zat um achter n wal te komn en wij luustern dat of. Dat was nen heeln trammelant. En doe zien breur an’t lestn den geet n hof in, hier har t nog nooit spookt. Alles was in rep en roer. He meann, at he der een dood har stot en he gaf hem der een onder met grootn puint, al veur.
A.Ve.: En den hardleuper dan, den kwam natuurlik op de koffie.
Vr.: Den basken die kaant in, wat wie of hadn sprökn, wij warn net de aandere kaant ingoan, want wij vertrouwn hem nich, wij wusn wa, dat t nen onduggende rakkerd was, den wol oons ok ha hebn, want dan ha’w met n kop onder de poomp goan.
A.Ve.: Dan was oe nog net iets te glad of.
J.Ve.: Den Wesselnk-Hearm; in Zwol hef he a moal, t hele maark hef he ja lög kocht, zee mosn al t vee ja noa t station brengn en doe kwamn ze wier en doe was he ja a lang vot.
Vr.: En zien breur was in deenst en doe krig he zogenaamd betke verkering met n meisje oet Noord-Hollaand, en dat was bie de boern, woar at ze ne zetlang verkering hadn had, en de meid gaf t op. dan mos der dokt wördn an de jong, dat was doar de moor. He lat die meid moal ovver komn; doe zeg he de beest van t hoes, want zie hadn ja nich völ, want in Noord-Hollaand, doar ha’j deftige boern zitn, helder op en doe koomp die meid ovver. “Is dat de stal”. “Joa”, har Gait zegd. “Aan elke paal staan twee koeien”. Dat was wa oetkömn, want die meid kreag hem op ’t lest wa duur, dat t nich klopn. “Nooit meer verdeend, as doe ik in deenst hen vrij’n gung”. Wie hebt der ok wa geluk met had, want hij en Weersman döadn in de wer Zee hadn trouwbook vol en doe woln ze met n tweedn beginn.
A.Ve.: Zie hadn wa n blad van Bos-Mei könn kriegn, want den hef der doe nog een met de melkboer metdoan. “Uit dit huwelijk zijn geboren n bos latn, n pak spiekers”.
V.: Mooi vertels.
J.Ve.: En dan woar ik net ovver had heb ... met möar onder mekaar, den mö’w evn schorsteen dichtlegn, Joa. Ik zal wa kiekn, goa ieder mer op, en doe den good en wal bovn is, doe geet den andern den as kiekn wil, den geet noa binn, doar zit oe der een op’t hoes en en den leg oe n schorsteen dicht.
H.E.: Mer doar geet t luk um um spookverhaaln en zoa.
Vr.: Dat ik os nog wa n mooi verhaal van Hepn Greads, mien vader en doar is t oold Sleikn ok bie west en doe hadn zie de spinvisiet hier ok in de buurt. Vroger kreegn ie ja gen börrelkn of der mos ja glad wat biezunders wezn. Ze woln dat börrelkn hebn of die pankook, die wördn der bie getn, he. en Hepn-Greads, den was n kleen keerkn, he, Vrower har alman zo’n gat in n nienduur, woar de hoonder en de hound duur kon ... onder de dörschemöl dan goat dee andern twee hen, dee wilt dat spit der achter in smietn, dat doot ze ok en dee blieft doar evn te dreanzeln en doe pankt ze t wa an en doar t volk achter an, den duur dat hoondrgat was goan, dat was Hepn-Greadske, den grip t liter wa van de toafel, den was n naar’n leefhebber van n börrelkn en den kroap stiekum achter n wal en komdn ze hem nich veendn en oeteindelik veendt ze hem en lig he mooi dik achter n wal.
J.Ve.: Den konn ze ja nooit kriegn. Den kon alles, den was enorm gehaaid en doe ovverlegt ze moal, ze zoln hem toch kriegn, den woont doar ginds kaant an de Volmersweg. Doe stekt ze n rognhok in braand, wat precies in de lien lig hier op de Hep an. Van de Hep noa n buurman en precies in dee lien en doe schreeuut ze moal boetn “De Hep steet in braand” En in n oavnd, doe is dat precies in dee lien en doe braandt dat en doe meann ok, at t braandt en doe is he good en wal boetn, doe hadn dee ander t spöl a had. en doe zeg he “Mis”. En doe he in hoes kwam hebt ze t spöl a vot had.
A.Ve.: Hepn-Greads hef toch vroger ok an t smokkeln west? Met jenever met n paar vearknbloazn. In n een har he van dat rooie spöl in zitn en in den ander jenever in. En dan hadn ze altied zegd, at ze dan anholdn warn, dan stek ik mie hardstekke dood, dan har he zoo n vearknbloas kapot stökn dan was t net of he doodblood was. douane was vot goan. De douane har der niks met te doon wiln hebn.
A.Ve.: En doe t Vreeznven doe verbraand is, doe hef he vuur nen stuver of n ceant den kiker n kop der of wiln houwn.
F.Ve.: Botter-Jan geet ok wa hen smokkeln. smokkelt nog al daag. Dat mean ik ok.
Vr.: Zie mot hem moal in t hok doon met Maria derbi-j.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
Als grap neerzetten van spook, man denkt dat hij iemand heeft doodgeslagen.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 15, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Motief
D477.0.1.1 - Wine becomes blood
D477.0.1.1 - Wine becomes blood
Naam Overig in Tekst
Avenhuis
Avenhuis