Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ENGELB_15_002

Een sage (mondeling), juli 1979

Hoofdtekst

H.E.: Mer ie hadn t doar net owwer den braand, he, zeg, ie hebt ok wa moal zoa verhaaln heurd, dat ze van te vuurtn kondn zein, dat n hoes zol ofbrandn.
A.Ve.: Ouns more hef dat wa mangs vertöln, dat de Bek Wevver verbraand is, wel hef dat vertöln, de oolde Busscher, is dat no de oolde Busscher, dee ie ok nog keand hebt of de vader der van.
Vrouw Velthuis: Nee, disse wichter dee der no nog zint eer vader.
A.Ve.: ... de Bek Wevver braandt of, dan koomp de weend oet t oostn, dat is ok oetköm
H.E.: Hoo lang hef dat doerd, vuur at dat in braand stun?
Vr.Vr.: Nich zoa naa lang.
Vr. [Wolberink, Jan]: En dan ha’j leu, at ze dan an de muur veuln en he veuln koold an dan gung der een dood en veuln he heet an, dan braandn he of. Dat he’k mie wa enige moaln loatn verteln
Vr.Vr.: Den har zegd, de weend dee koomp doar vandan.
A.Ve.: Ik wet ok nog, at de Bek-Wevver ofbraand is, dat wet ik nog.
Vr.Vr.: Dat is ok nog geelsnich zoa lang ledn.
Vr.: Doe was ... noa t Langven hen west en ... was ja nonnen benauwdn opa De vrouw op de fiets, ik ben vanoavnd an t pankook bakn west en doe har ik weinig tied, we’j wa, ... at t Beargman no nich is van t Langven en die har de fiets en doe was he kort bie Geester komn en doe har he zeen, dat t de Bek-Wevver is. At t Beargman is, har miene vrouw zegd, dan zweet vuur n kop, at t Beargman is, dat geet t oold nog dood van schrik. En doe was t de Bek-
Wevver.
A.Ve.: Ik wet nog, at de Bek-Wevver ofbraand is.
Vr.Vr.: ... dat was verbraand.
Vr.: dat hef west doe he bien Bosman was. In dee tied was t.
Vr.Vr.: t Is a wa naa lang ledn.
A.Ve.: Ik gelöaw a vuur at de vader stöarvn is.
J.Ve.: Van t vuurjoar nich, dat was in december, nich, of begin januari, doe ha’j den keerl ok op de televisie, den har a vuurspeld, doe vuurspeln he dat wat der dan komn mos. t Kabinet van Agt, dat zol um negnteen januari valn. t Is nog nooit völn. Juliana zol oftreedsn, Beatrix zol könnigin wördn. Ik wet al nich, mer, he, van Agt is nog nooit völn.
H.E.: He is wa kraank west. Zeg, he, zint hier nog speukhuus west hier in Geester of nich?
A.Ve.: In Zutfen wa
F.Ve.: joa dat was n spookhoes vroger, hier achter, dat washukke.
A.Ve.: ouns moder ziene fiets stun der aait in, dus ...
Vr.: van de witn wiew. Kas doe wa ja verteln.
J.Ve.: Van dee spookhuus. Wat is der eigenlik nog van oet de bus kömn, in Zutfen of Wat was dat doar?
F.Ve.: Woar doo’j dat vuur of mag ik dat nich vroagn?
H.E.: Dat is vuur de academie van weetnschapn in Amsterdam.
F.Ve.: Oh, ooldheedn, oh ooldheedn.
Vr.: ja met dat oolde hoes mot feitelik wa wat met wezn. De leu, dee doar eerst woond hebt, dee zint der al dood goan, t vee derbi-j, wat der n endke der of steet, doar wont der wa wat in. Ze wiest oe der nog ieder moal op.
F.Ve.: t hoes doar kan gen meanske inlevn. Goa’j moal met, dat mean ik ok, dan goa’w moal met oons beidn derhen. Ik dörf der wa hen, tuurlik wa.
Vr.: Ie woln ja aait nog noa dee Bermoeda driehoek, doar wo’j ja aait nog moal hen.
F.Ve.: Doar dörf ik wa hen, noa Zutfen, doar dörf ik wa hen, dat mean ik ok, a’j moal met gaat ... ie könt der zoa hen jaagn, dat mean ik ok één nacht ovverblievn doar, dat mean ik ok. A’j met wilt, zuiver waarheid ... Stil, stil, vroger ... vroger is der een ongelukkig vandan kömn, dat mean ik ok, doar is één vermeurd doar möt dat feest nog van duur blievn dreain, dat mean ik ok ... ik snap nich ... ma dat feest dat geet toch duur. A’j moal met wilt, zegt meer.
A.Ve.: dan möt ie ok nen nacht ovverblievn.
Vr.: Mer steet dat ding.
F.Ve.: Bie Brumn, bie Brumn ... zeker ... tuurlik ... moal één nacht kiekn wat doar te doon e
ovverblievn dat zol dan nen mooin bak wezn a’j doar nich zoln achterkomn ...
Vr.Vr.: Niks te doon.
F.Ve.: Niks te doon? Zat te doon. Goat der ’s nachns moal lign.
H.E.: Nen nacht owwerblievn.
F.Ve.: In peerdestal doar sloap ik, dat mean ik ok of nich dan ... in ieder geval ik dörf der wa hen. Mer at der wat gebuurt, dan heur ie dat toch wa of nich dan? Ik dörf der wa hen.
H.E.: Mö’j zein da’j der een metkriegt.
F.Ve.: Wat?
H.E.: Dan mö’j zein, da’j der een metkriegt.
F.Ve.: Wil ie met? ... Goa mer met Ik spring der nich oet, ik spring der nich oet, dat mean ik ok.
A.Ve.: A’k een moal lign blief.
F.Ve.: Mö’j nich wakker lign.
Vr.: Um dee flauwe kul wi’k der drekt wa hen. En toch is t al gen flauwe kul.
F.Ve.: Gen flauwe kul.
Vr.: Ik dach, at t n verhaaltje was.
F.Ve.: Ja n verhaal is t nich.
Vr.: Net as dat Dat monster van Loch-Ness.
J.Ve.: Moal ne lögt poompn, dan kö’w zeen, wat der in zit.
Vr.: Der kan wa nen ooldn schoon oetkomn, der koomp niks oet. Mer zee hebt hem mangs zeen.
F.Ve.: Ze hebt hem zeen.
Vr.: Joa um toeristn te trekn, doar geet t ok nog um

Onderwerp

SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes    SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes   

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

Beschrijving

Voorloop van brand en sterfgeval; spreken over spokerij.

Bron

Collectie Engelbertink, verslag 15, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)

Motief

F263 - Fairies feast.    F263 - Fairies feast.   

Naam Overig in Tekst

Bek Wevver    Bek Wevver   

Naam Locatie in Tekst

Geesteren    Geesteren   

Zutphen    Zutphen