ENGELB_19_017

Dat was mien zwoager zien moeder en doar de oalde leu van en die hadn ne knecht had; dan mosn ze 's morgns eerst dörschen en dan wordn ze mangs muu, toen hadn ze eavn erust en toen was hij in sloap valn, en toen was hem ne bij oet de mond komn en die was wegvlögn, toen hadn ze dacht, he har de mond zoo wied los had, woe zol det goan en toen was de biej der weer in vleugn, "He har he zegd, wat he'k doar nen benauwdn droom had", he was ok hen heksn west, hè. De nieje pastoor Arhuus vroeger kun der ook wat met,
E: Hier in Weersel?
R: Nee oet Reutum,
E: Hoo het den?

SINSAG 0591 - Die Seele der Hexe verlässt den Körper in Tiergestalt (als Lichtlein)    SINSAG 0591 - Die Seele der Hexe verlässt den Körper in Tiergestalt (als Lichtlein)   

SINSAG 0697 - Seele in Tiergestalt.    SINSAG 0697 - Seele in Tiergestalt.   

Bij in slaap gevallen tovenaar vliegt een bij uit de mond, na terugvliegen in de mond wordt de tovenaar wakker.

Collectie Engelbertink, verslag 19, verhaal 17 (Archief Meertens Instituut)

Aarhuus    Aarhuus   

Weerselo    Weerselo   

Reutum    Reutum