KROSENBRINK00603

Mien grotvader was in ziene jonge jaorn is naor Wenters ewes. Hee leep naor hoes hen en hoo gek of ut was, hee worden altied de weg kwiet en of e dan in ut ronde leep, dat wet ik neet, maor elke keare kwam e wear bi’j Wenters terechte. En altied op dezelfde plaatse kwam e in de warre. Ton gink e der efkes bi’j zitten umme zich te rösten. Hee begreep ter niks van, want hee zoog niks gin bezunders. Ton e ging zitten, zea te: In Godsnaam, dan mo’k hier maor blieven zitten. En ut gekke was, dat e too wal wieter kon en gaw in Brevaort was. Daor kreeg e wat te keakelne van zien moder. Dow duvelsen jonge, waor bu’j toch zolange ewes? Moder hadde schrik ehad umdat e zo late wearkwam. Maor hee zea: West maor bli’j, da’k nog wear ekomne bunne en ton vertellen e ut hele verhaal, wat um ovverkommene was.

Mijn grootvader is vroeger naar Winterswijk geweest. Als hij naar huis liep, was hij altijd de weg kwijt en kwam elke keer weer bij Winterswijk uit. Hij was altijd op hetzelfde punt in de war. Hij ging even zitten om uit te rusten en dacht: dan moet ik hier maar blijven zitten. Het gekke was dat hij toen wel verder kon en snel in Bredevoort was. Moeder was ongerust omdat hij zo laat thuiskwam. Maar hij zei 'wees maar blij dat ik weer terug ben' en vertelde het hele verhaal.

Corpus Krosenbrink, verslag 6, verhaal 3 (archief Meertens Instituut)

Wenters    Wenters   

Winterswijk, Bredevoort    Winterswijk, Bredevoort   

Winterswijk    Winterswijk