Hoofdtekst
Hee ging ne keare naor de karke en zienen maot zat achter in de karke te beaten. Hee lag op knene, maor hee zoog um kommen. Hee fluustern um effen de tied van den dag too en umme un betken te plaogen veulen hee um zo iets an de knee. Maor den had later de doemen in ut vel staon.
Beschrijving
Hij ging een keer naar de kerk. Zijn maat zat achter in de kerk. Hij lag op zijn knieën, maar hij zag hem komen. Hij fluisterde hem de tijd toe en plaagde hem een beetje. Maar later had hij de duimen in zijn vel staan.
Bron
Corpus Krosenbrink, verslag 8, verhaal 9f (archief Meertens Instituut)