Hoofdtekst
Mien tante was nogal bange en as dee hen neajen ging - zee was neajster, dan wazzen der heuke, daor kan ze neet langs hen kommen. Ton is ze naor de paoters egaone en dee zean: Zee mos maor beginnen te beaten zogaw as ze van hoes af ging. En ton hef ze noojt gin last mear ehad.
Beschrijving
Mijn tante was nogal bang en als ze ging naaien – ze was naaister –, dan waren er hoeken waar ze niet langs kon. Toen is ze naar de paters gegaan en die hebben haar advies gegeven. En toen heeft ze nooit meer last gehad.
Bron
Corpus Krosenbrink, verslag 8, verhaal 14 (archief Meertens Instituut)